Wymagania edukacyjne – Technologia informacyjna

(opracował: mgr Ryszard Janicki)

 

ZADANIA SYSTEMU OCENIANIA  

1.    Pobudzanie uczniów do systematycznej pracy i rozwoju, wspieranie motywacji.

2.    Wskazanie kierunku dalszej pracy przez zwrócenie uwagi na sukcesy i braki.

3.    Rozwijanie poczucia odpowiedzialności ucznia za osobiste postępy.

4.    Wdrażanie uczniów do samooceny i umiejętności planowania własnej nauki.

5.    Dostarczenie nauczycielom możliwie precyzyjnej informacji o poziomie osiągania przyjętych celów kształcenia informatycznego, szczególnie w zakresie umiejętności.

6.    Dostarczenie rodzicom bieżącej informacji o osiągnięciach ich dzieci.

CELE EDUKACYJNE I OSIĄGNIĘCIA:

 Ogólne cele kształcenia informatycznego:

1.    Przygotowanie do aktywnego i odpowiedzialnego życia w społeczeństwie informatycznym.

2.    Przygotowanie do celowego stosowania różnych narzędzi informatycznych do rozwiązywania typowych problemów praktycznych i szkolnych.

3.    Pomoc w rozpoznaniu własnych uzdolnień i zainteresowań w celu dokonywania świadomych wyborów edukacyjnych.

4.    Uwrażliwienie na zagrożenie dla zdrowia i rozwoju związane z niewłaściwym korzystaniem z urządzeń i programów komputerowych.

5.    Znajomość zasad etyki i prawa w korzystaniu z komputera i oprogramowania.

6.    Kształtowanie umiejętności analizowania i rozwiązywania umiarkowanie złożonych problemów przez stosowanie podstawowych metod algorytmicznych.

Osiągnięcia:

1.    Wybieranie, łączenie i celowe stosowanie narzędzi informatycznych.

2.    Korzystanie z różnych, w tym multimedialnych i rozproszonych źródeł informacji dostępnych za pomocą komputera.

3.    Rozwiązywanie umiarkowanie złożonych problemów przez stosowanie metod algorytmicznych.

4.    Dostrzeganie korzyści i zagrożeń związanych z rozwojem zastosowań komputerów.

5.    Sposoby badania i sprawdzania kompetencji ucznia.

 W systemie sprawdzania i oceniania wyróżnia się 3 metody badania kompetencji:

ocena bieżącej pracy ucznia;

sprawdzian praktyczny;

projekty zespołowe.

 OCENIANIE BIEŻĄCE

Ocena bieżącej pracy ucznia odbywa się przy komputerze i obejmuje:

-        znajomość pojęć i metod związanych z zagadnieniem;

-        zastosowanie właściwej metody rozwiązania;

-        zrozumienie treści zadania – wykonywanie poleceń zgodnie z treścią;

-        świadomość wykonywanej pracy – działanie planowane;

-        sprawność działania w danym typie programu;

-        umiejętność korzystania z różnych pomocy w tym programowych;

-        stosowanie języka informatycznego na odpowiednim etapie ścisłości;

-        zaangażowanie ucznia w ramach różnych form aktywności;

-        zgodność postępowania z regulaminem pracowni.

 Formy aktywności oceniane w skali ocen 1-6:

-        indywidualne lub zespołowe opracowania i prezentacje referatów, tekstów wystąpień, pokazów;

-        ustne odpowiedzi na lekcji ( z nie więcej niż 3 ostatnich lekcji);

-        prace domowe - ćwiczenia, zadania, notatki, własna twórczość, referaty;

-        wykonywanie ćwiczeń i testów praktycznych;

-        prowadzenie zeszytu;

-        prace długoterminowe;

-        udział w konkursach przedmiotowych;

-        udział w pracach dodatkowych zlecanych przez nauczyciela.

 Formy aktywności oceniane ,,plusami” i ,,minusami”. Trzy plusy ocena 5, trzy minusy ocena 1.

-        aktywność na lekcji, częste zgłaszanie się na lekcji;

-        przygotowanie do lekcji;

-        wkład pracy własnej ucznia (pilność);

 Ocenianie bieżące dokonywane przez nauczyciela polega na obserwacji pracy uczniów i zbieraniu informacji poprzez:

-        określanie samodzielności wykonania ćwiczeń;

-        określanie sposobów korzystania z pomocy (systematycznych notatek w zeszycie, pomocy programowej);

-        określanie sposobów planowania pracy – np. plan działań w zeszycie

-        sprawdzanie czy podejmowane działania wynikają z wiedzy na dany temat i umiejętności;

-        zadawanie pytań o zastosowaną metodę, sposób otrzymania rozwiązania i uzasadnienie wybranej metody – zwracanie uwagi na sposób formułowania odpowiedzi;

-        określanie poprawności oraz złożoności wykonywanych zadań;

-        przy pracy w dwuosobowych grupach podczas odbioru pracy nauczyciel może zadać kilka kontrolnych pytań każdemu z uczniów lub zlecić powtórzenie wykonania jakiejś czynności by ocenić indywidualny wkład w pracę oraz umiejętności;

-        przestrzeganie zasad bezpiecznego posługiwania się komputerem i jego urządzeniami.

KRYTERIA OCENY ODPOWIEDZI USTNEJ

Elementy oceny:

-        zawartość merytoryczna;

-        argumentacja wyrażanie sądów, uzasadnianie;

-        poprawność stosowania języka informatycznego;

-        sposób prezentacji zagadnienia;

-        umiejętność formułowania myśli;

-        zgodność z wybranym poziomem wymagań.

 

KRYTERIA OCENY ĆWICZEŃ PRAKTYCZNYCH

Elementy oceny:

-        samodzielność wykonania;

-        poprawność oraz złożoność wykonywanych zadań;

-        różnorodność oraz poprawność zastosowanych metod i narzędzi programowych;

-        estetyka wykonania pracy;

-        rozumienie treści wykonywanych poleceń;

-        zgodność z wybranym poziomem wymagań.

 SPRAWDZIAN PRAKTYCZNY

Badanie kompetencji uczniów poprzez sprawdzian praktyczny wykonywany na komputerze uwzględnia zadania na różnych poziomach kompetencji: podstawowym, pełnym i rozszerzającym.

Nauczyciel podczas każdego sprawdzianu praktycznego podaje punktację, tj. liczbę punktów za poszczególne zadania czy polecenia oraz liczbę punktów wymaganych do otrzymania każdej oceny. Każdy sprawdzian zawiera zadania (polecenia) wykraczające poza program nauczania, oceniane na stopień celujący, pod warunkiem uzyskania przez ucznia co najmniej 90 % liczby punktów przewidzianej w sprawdzianie. Ocena ze sprawdzianu wystawiana jest wg określonej przez WSO skali punktowej:

-        od 90% - bardzo dobry

-        od 75% - dobry

-        od 50% - dostateczny

-        od 35% - dopuszczający

-        mniej niż 35 % niedostateczny

 

ZASADY PISANIA I POPRAWIANIA OCEN ZE SPRAWDZIANÓW PRAKTYCZNYCH

-        sprawdziany praktyczne są obowiązkowe dla wszystkich uczniów. Jeżeli z przyczyn losowych uczeń nie mógł napisać zadania klasowego z całą klasą, to ma obowiązek uczynić to w terminie dwóch tygodni od dnia powrotu do szkoły. Miejsce i termin pisania sprawdzianu ustala nauczyciel na wniosek ucznia;

-        nauczyciel ma prawo odpytać – zapowiadając wcześniej – z przewidzianego sprawdzianem zakresu wiedzy i umiejętności ucznia, który nie napisał w terminie sprawdzianu;

-        poprawa sprawdzianu jest dobrowolna i jest możliwa tylko raz w terminie dwóch tygodni od daty wystawienia oceny. Miejsce i termin poprawy sprawdzianu ustala nauczyciel na wniosek ucznia. Dla zadań i ćwiczeń praktycznych, bieżących nie przewiduje się poprawiania stopnia;

-        stopień uzyskany podczas poprawy sprawdzianu wpisuje się do dziennika lekcyjnego obok pierwszego stopnia uzyskanego z tego sprawdzianu;

-        nauczyciel ma prawo przerwać sprawdzian uczniowi lub całej klasie, jeżeli stwierdzi na podstawie zachowania ucznia niesamodzielność jego pracy. Stwierdzenie faktu odpisywania podczas sprawdzianu może być podstawą ustalenia bieżącej oceny niedostatecznej; na koniec semestru (roku szkolnego) nie przewiduje się sprawdzianu poprawiającego ocenę uczniom pracującym niesystematycznie w ciągu całego semestru (roku szkolnego);

-        nauczyciel zobowiązany jest do poprawiania sprawdzianów praktycznych w terminie dwóch tygodni;

-        na prośbę ucznia lub jego rodzica (prawnego opiekuna) nauczyciel ustalający ocenę powinien ją uzasadnić;

-        nauczyciel jest zobowiązany zapowiedzieć tygodniowym wyprzedzeniem termin sprawdzianu praktycznego;

-        obowiązkiem nauczyciela jest przechowywać pisemne prace kontrolne, wydruki efektów pracy lub pliki z pracami uczniów do półrocza następnego roku szkolnego. Prace te mogą być udostępnione uczniowi i jego rodzicom (prawnym opiekunom) wg poniższych zasadach:

-        uczeń zapoznaje się z poprawioną przez nauczyciela pracą klasową na zajęciach edukacyjnych;

-        rodzice (prawni opiekunowie) ucznia mają wgląd do pracy swojego dziecka na terenie Gimnazjum, po ustaleniu terminu z nauczycielem uczącym informatyki;

 

PROJEKTY ZESPOŁOWE

Ocena uzyskanych kompetencji uczniów poprzez wykonanie wspólnego projektu podsumowuje część omawianych treści nauczania. Uczniowie wykazują się znajomością wspólnych dla stosowanych programów mechanizmów i zasad posługiwania się nimi. Nauczyciel zobowiązany jest do omówienia kolejnych etapów postępowania oraz ścisłego przydzielenia zadań. Określenie etapów działania.

-        Określenie problemu.

-        Analiza problemu i ustalenie zadań szczegółowych.

-        Określenie formy dokumentów projektu oraz dobór nazw plików.

-        Wybranie programów komputerowych do realizacji projektu.

-        Ustalenie założeń łączenia dokumentów.

-        Przydzielenie zadań poszczególnym osobom (grupom).

-        Wykonanie zadań szczegółowych.

-        Połączenie dokumentów.

-        Sprawdzenie i ocena zadań wg wcześniejszych założeń.

-        Wydrukowanie dokumentów lub realizacja projektu.

-        Kryteria oceny projektu grupowego.

-        Elementy oceny:

-        samodzielność wykonania;

-        odpowiedzialność za efekty pracy, wywiązywanie się z zobowiązań;

-        umiejętność pracy w grupie;

-        poprawność oraz złożoność- wykonywanych zadań;

-        różnorodność- oraz poprawność- zastosowanych metod i narzędzi programowych;

-        estetyka wykonania pracy;

-        rozumienie treści wykonywanych poleceń;

-        zgodność z wybranym poziomem wymagań.

 

KONTRAKT Z UCZNIAMI:

-        Każdy uczeń jest oceniany zgodnie z zasadami sprawiedliwości.

-        Ocenie podlegają wszystkie wymienione formy aktywności ucznia.

-        Każdy uczeń powinien otrzymać w ciągu semestru minimum 4 oceny.

-        Sprawdziany praktyczne, krótkie sprawdziany i odpowiedzi ustne są obowiązkowe.

-        Jeżeli uczeń opuścił sprawdzian z przyczyn losowych, to powinien przystąpić do niego w ciągu dwóch tygodni od dnia powrotu do szkoły.

-        Uczeń może poprawić ocenę ze sprawdzianu praktycznego w ciągu dwóch tygodni od dnia oddania sprawdzonych prac.

-        Przy poprawianiu sprawdzianów praktycznych w drugim terminie kryteria ocen nie zmieniają się, a otrzymana ocena jest wpisana do dziennika.

-        Uczeń, który nie poprawił oceny, traci prawo do następnych poprawek.

-        Krótkie sprawdziany i ćwiczenia praktyczne mogą obejmować materiał z ostatnich 3 lekcji.

-        Uczniowie nie obecni na krótkich sprawdzianach piszą je możliwie w najbliższym terminie.

-        Uczeń, który opuścił więcej niż 50 % lekcji, nie może być klasyfikowany z przedmiotu i zdaje egzamin klasyfikacyjny zgodnie z WSO.

-        Każdy uczeń ma prawo do zaliczenia mu dodatkowych ocen za wykonane prace nadobowiązkowe.

-        Uczeń ma prawo jednokrotnie w ciągu semestru zgłosić nieprzygotowanie do lekcji (nie dotyczy sprawdzianów praktycznych).

-        Uczeń, który nie przestrzega regulaminu pracowni może zostać ukarany oceną niedostateczną bieżącą lub w drastycznych i nagminnych przypadkach z przedmiotu.

 

ZASADY USTALANIA OCENY SEMESTRALNEJ

Ocena semestralna i roczna uwzględnia wagę otrzymanych przez ucznia wyników według poniższych kryteriów:

Waga przydzielona poszczególnym wskaźnikom osiągnięć uczniów jest następująca:

 

Wskaźniki osiągnięć uczniów

Waga

Sprawdziany w formie kart pracy

5 punktów

Ćwiczenia praktyczne

3 punkty

Odpowiedzi ustne

2 punkty

Prace domowe

1 punkt

Ocena za I semestr

4 punkty

 

Ocenę końcową obliczamy według wzoru:

 

 

Wynik zaokrąglamy według zasad matematycznych.

 

Przykład:

Imię i nazwisko

I semestr

waga - 4

Stopnie uzyskane za

sprawdziany

waga - 5

ćwiczenia

waga - 3

odpowiedzi

waga - 2

zad. domowe

waga - 1

Jan Kowalski

dobry

4

4

3

5

5

4

4

2

5

3

5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Obniżam wymagania edukacyjne z nauczanego bloku w stosunku do ucznia, u którego stwierdzono deficyty rozwojowe uniemożliwiające sprostanie wymaganiom programowym potwierdzone orzeczeniem poradni psychologiczno-pedagogicznej.

 

Przykłady wymagań na poszczególne oceny szkolne

1. Źródła informacji i metody komunikacji

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Podaje kilka przykła­dów źródeł informacji. Uruchamia program edukacyjny i szuka in­formacji na zadany te­mat, np. w encyklopedii multimedialnej.

Wymienia kilka zasto­sowań Internetu. Wie, co to jest adres e-mail i strona WWW. Wchodzi na stronę o po­danym adresie. Wyszukuje informacje w Internecie wg proste­go hasła.

Porusza się po stronie WWW.

Redaguje i wysyła pros­ty list elektroniczny.

Wymienia przykłady usług i form działania opartych na technologii informacyjnej, np. e-banki, e-sklepy, e-na-uka.

Wie, jakie są podstawo­we zasady korzystania z oprogramowania kom­puterowego.

 

Określa pojęcia: techno­logia informacyjna, spo­łeczeństwo informacyj­ne.

Rozumie pojęcie: pro­gram multimedialny. Omawia znaczenie In­ternetu dla rozwoju włas­nego i rozwoju kraju. Szuka informacji w In­ternecie, konstruując zło­żone hasło.

Potrafi wymienić pod­stawowe zastosowania i możliwości Internetu. Redaguje, wysyła i od­biera listy elektroniczne. Dołącza załączniki do listu. Stosuje podstawo­we zasady netykiety. Zna inne sposoby komu-nikowania się przez Sieć. Potrafi skorzystać z jednej z nich, np. czat.

Potrafi omówić zalety i wady korzystania z różnych usług opar­tych na technologii in­formacyjnej.

Zna zasady prawne do­tyczące korzystania z cudzych materiałów.

 

Rozumie związki i za­leżności między infor­matyką a technologią informacyjną. Zna zagadnienia zwią­zane z korzystaniem z niewłaściwych źródeł informacji. Potrafi właściwie zawę­zić obszar poszukiwań, aby szybko odszukać informacje.

Potrafi szybko dotrzeć do strony ostatnio prze­glądanej.

Określa właściwości konta pocztowego. Dba o formę listu i jego pojemność.

Ozdabia listy, załączając rysunek, dodając tło. Przedstawia rozwój In-ternetu. Wymienia usłu­gi internetowe. Potrafi znaleźć interesu­jącą go grupę dyskusyj­ną i przejrzeć dyskusję na dany temat.

Potrafi omówić sposoby komunikacji z wykorzy­staniem telefonu komór­kowego, m.in. SMS-y. Rozumie znaczenie no­wych form działania, tzw. e-form. Potrafi zro­bić zakupy w e-sklepie.

Wie, co to jest licencja na program i wymienia jej rodzaje.

 

Poprawnie selekcjonuje wyszukane informacje. Potrafi korzystać ze źró­deł informacji w sposób wybiórczy. Dokonuje dokładnej klasyfikacji źródeł informacji.

Potrafi zastosować róż­ne narzędzia do wyszu­kiwania informacji. Prawidłowo porządkuje ważne strony w struk­turze folderów. Uzasadnia na przykła­dach zalety Internetu i zagrożenia, jakie przy­nosi.

Rozróżnia formy komu­nikowania się przez Sieć. Rozumie różnice mię­dzy bezpośrednią ko­munikacją typu czat a grupą dyskusyjną. Zapisuje się do grupy i uczestniczy w dyskusji.

Wie, jak komunikować się, wykorzystując In­ternet i telefon, także ko­mórkowy.

Wie, na czym polega wideokonferencja. Wyjaśnia    działanie e-banku.

Potrafi założyć własne konto.

Zna znaczenie podpisu elektronicznego.

Zna i stosuje w prakty­ce podstawowe zasady prawa i etyki dotyczące korzystania z Internetu i programów kompute­rowych.

 

Rozumie, w jakim kierunku postępuje rozwój źródeł infor­macji.

Sprawnie korzysta z możliwości róż­nych metod wyszuki­wania informacji.

Potrafi formułować własne wnioski i spo­strzeżenia dotyczące rozwoju Internetu, jego znaczenia dla różnych dziedzin go­spodarki i dla własne­go rozwoju. Potrafi fachowo oce­nić znaczenie techno­logii komunikacyjnej w przekazie informa­cji. Zna najnowsze osiągnięcia w tej dzie­dzinie.

Potrafi przedstawić własne wnioski z ana­lizy zalet i wad uza­leżniania różnych dziedzin życia od In­ternetu.

Rozumie zasady szy­frowania wiadomości. Potrafi przeprowa­dzić wideokonferen-cje (jeśli szkoła ma odpowiedni sprzęt).

Zna i potrafi interpre-tować ważniejsze przepisy prawa autor­skiego dotyczące ko­rzystania z różnych źródeł informacji i ochrony programów komputerowych.

 

 

 

 


 

2. Środki i narzędzia TI

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Wymienia części skła­dowe zestawu kompute­rowego.

Podaje przykłady urzą­dzeń zewnętrznych.Wy-mienia podstawowy ze­staw oprogramowania, który może być zainsta­lowany na komputerze.

Posługuje się kompute­rem i urządzeniami TI w podstawowym zakre­sie.

Zakłada własne foldery. Przemieszcza się po strukturze folderów. Drukuje własne prace.

Wie, co to jest sieć komputerów i dlaczego komputery łączy się w sieć.

Potrafi uporządkować swoje pliki, przenosząc czy kopiując do odpo­wiednich folderów. Kopiuje pliki na dys­kietkę.

Sprawdza, czy na dysku twardym lub na dyskiet­ce nie ma wirusów.

 

Określa pojęcia: środki i narzędzia technologii informacyjnej. Omawia ogólne prze­znaczenie urządzeń TI. Podaje przykłady urzą­dzeń.

Zna rodzaje programów komputerowych i potra­fi określić ich przezna­czenie.

Posługuje się skanerem. Wie, co to znaczy zain­stalować i odin stalować program.

Potrafi określić, ile wol­nego miejsca jest na dysku.

Wie, co jest potrzebne, aby mieć dostęp do In-ternetu.

Wymienia sposoby pod­łączenia się do Inter-netu.

Omawia przyczyny utra-ty danych. Rozumie znaczenie ochrony da­nych.

Potrafi spakować i roz­pakować pliki.

Potrafi określić funkcje i podstawowe parame­try urządzeń TI. Omawia rodzaje pamię­ci masowych. Zauważa podobieństwa w działaniu programów. Rozumie rolę systemu operacyjnego. Wymie­nia popularne systemy.

Potrafi zainstalować pro­gram komputerowy. Zna narzędzia potrzeb­ne do utrzymania po­rządku na komputerze. Potrafi przeprowadzić standardowy test kom­putera.

Wymienia podstawowe klasy sieci. Rozumie po­jęcie logowania się do sieci.

Samodzielnie zakłada konto e-mail. Wie, jak podłączyć się do Inter-netu.

Charakteryzuje ogólnie strukturę Internetu. Wymienia sposoby pod­łączenia się do Inter­netu.

Tworzy profil użytkow­nika. Wyjaśnia, jakie szkody mogą wyrządzić wirusy oraz jakie zagro­żenia wynikają z faktu podłączenia komputera do Internetu.

Przedstawia ogólnie eta­py rozwoju urządzeń i środków TI

Wymienia podstawowe układy mieszczące się na płycie głównej. Charak­teryzuje ich parametry. Wie, w jakim celu two­rzy się partycje na dys­ku twardym. Potrafi omówić działa­nie aparatu i kamery cy­frowej .

Potrafi scharakteryzo­wać różne systemy ope­racyjne.

Instaluje sterowniki urzą­dzeń.

Dba o prawidłowe funk­cjonowanie komputera, przeprowadzając wszyst­kie niezbędne testy.

Omawia podstawowe sposoby łączenia kom­puterów w sieć. Samodzielnie konfigu-ruje połączenie interne-towe.

Wie, co to jest protokół sieciowy TPC/IP. Potrafi udostępniać za­soby komputera. Rozumie system domen. Charakteryzuje szcze­gółowo sposoby dostę­pu do Internetu.

Archiwizuje dane na nośnikach zewnętrz­nych. Instaluje odpo­wiednie oprogramowa­nie do ochrony zasobów komputera.

Ocenia rozwój urządzeń i środków TI. Formułuje własne wnio­ski i opinie.

Potrafi dobrać pełną konfiguracje sprzętu i oprogramowania do danego zastosowania. Potrafi posłużyć się aparatem i kamerą cyfrową - przenieść zdjęcia, filmy do pa­mięci komputera. Dokonuje analizy po­równawczej różnych systemów operacyj­nych.

Radzi sobie z niektó­rymi problemami związanymi z wadli­wym działaniem sprzętu.

Potrafi przyspieszyć działanie komputera, rozszerzyć pamięć RAM.

Potrafi korzystać z za­awansowanych pro­gramów, np. Edytor Rejestru.

Opisuje szczegółowo drogę pakietu danych w Internecie. Potrafi mapować za­soby komputera. Wie, co to jest maska podsieci.

Potrafi użyć program Kopia zapasowa. Potrafi reinstalować system operacyjny.

Zna najnowsze osią­gnięcia w dziedzinie rozwoju urządzeń TI. Potrafi dokonać ana­lizy porównawczej tego rozwoju na prze­strzeni ostatnich lat.

 

 

3. Metody opracowywania złożonych dokumentów tekstowych, w tym grafiki

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Poprawnie stosuje wy­różnienia w tekście, ko­rzystając ze zmian para­metrów czcionki.

Wykonuje podstawowe operacje blokowe na tekście - kopiowanie, wycinanie, wklejanie.

Wstawia tabelę i wyko­nuje podstawowe opera­cje na jej komórce. Zapisuje dokument w pliku w folderze do­myślnym.

Włącza rysunek do tek­stu, stosując wybraną przez siebie metodę. Potrafi wykonać podsta­wowe operacje na wsta­wionym rysunku.

Ozdabia tekst gotowymi rysunkami, obiektami z galerii edytorów tek­stu. Wykorzystuje auto-kształty dostępne w edy­torze.

 

Planuje układ dokumentu. Dostosowuje formę tek­stu do jego przeznacze­nia.

Właściwie dzieli tekst na akapity.

Zna podstawowe zasady redagowania tekstu. Poprawia tekst, wyko­rzystując możliwości wy­szukiwania i zamiany znaków, słownik, syno­nimy.

Stosuje tabulację i wcię­cia.

Wykorzystuje  edytor równań do pisania pro­stych wzorów. Potrafi podzielić tekst na kolumny.

Stosuje automatyczną numerację i wypunkto-

Formatuje rysunek (obiekt) wstawiony do tekstu. Zmienia jego rozmiary. Oblewa teks­tem lub stosuje inny układ rysunku wzglę­dem tekstu. Grupuje wstawione obiekty.

Zmienia parametry stro­ny - ustawienia margi­nesów, orientację strony, rozmiar papieru. Znajduje błędy redak­cyjne w tekście. Stosuje różne typy tabu­latorów, potrafi zmienić ich ustawienia w całym tekście.

Stosuje konspekty nu­merowane.

Wykonuje konwersję tekstu na tabelę i od­wrotnie.

Zna podstawowe zasady pracy z długim tekstem (redaguje nagłówek, stopkę wstawia numery stron).

Redaguje wzory mate­matyczne zawierające znak Ó, kreskę ułamko­wą.

Zapisuje plik w dowol­nym formacie.

Wstawia dowolne obiek­ty do tekstu. Rozumie mechanizmy wstawiania obiektów (osadzenie, połączenie).

Wykorzystuje podsta­wowe możliwości edy­tora grafiki do obróbki rysunku.

Zapisuje plik graficzny w wybranym formacie.

Potrafi stosować różne style tekstu.

Pracuje z długim doku­mentem, tworzy spis treści.

Stosuje przypisy. Tworzy dowolne wzory, wykorzystując edytor równań.

Umieszcza własne przy­ciski w pasku narzędzi. Tworzy skróty. Wie, w jakim celu sto­suje się twardy podział wiersza i strony. Samodzielnie wyszuku­je opcje menu potrzeb­ne do rozwiązania do­wolnego problemu. Potrafi zmienić układ klawiatury w celu napi­sania wypracowania w innym języku.

Przygotowuje tekst za­wierający informacje z różnych źródeł, np. Internetu.

Umieszcza w tekście dowolne obiekty i odpo­wiednio je formatuje. Rozumie działanie me­chanizmu „łącz z pli­kiem".

Sprawnie korzysta ze skanera.

Rozumie, co to jest roz­dzielczość.

Rozróżnia rodzaje grafi­ki: wektorowa, rastrowa. Potrafi zastosować od­powiedni format pliku graficznego.

Tworzy własne style tekstu.

Korzysta z podziału tekstu na sekcje. Potrafi utworzyć włas­ne makro.

Potrafi umieścić tytu­ły rozdziałów ze spi­su treści w nagłówku.

Przygotowuje profes­jonalny tekst - pismo, sprawozdanie, z za­chowaniem wszyst­kich zasad redagowa­nia i formatowania tekstów.

Potrafi zeskanować tekst i przetworzyć go do postaci znakowej.

Potrafi samodzielnie odszukać możliwości edytora grafiki i wy­korzystać je do ob­róbki rysunku.

Dba o rozmiar pliku, gdy wstawia różne obiekty.

Wie, w jakim forma­cie powinien być za­pisany.

 

 

 

4. Metody organizacji w bazach danych

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Podaje przykłady baz danych ze swojego oto­czenia, np. szkolny se­kretariat, biblioteka, wypożyczalnia kaset wideo, obsługa zawo­dów sportowych.

Na przykładzie gotowe­go pliku omawia struk­turę bazy, określa, jakie informacje są w niej pa­miętane.

Potrafi zaktualizować dane w wybranym re­kordzie i dopisać nowy rekord.

Potrafi wyświetlić wy­nik gotowego zapytania i przejrzeć przygotowa­ny raport.

 

 

Omawia narzędzia TI przeznaczone do tworze­nia baz danych.

Rozumie metody organi­zacji informacji w bazach danych.

Wyjaśnia pojęcia rekordu i typu danych. Potrafi ustalić porządek malejący lub rosnący w bazie według kluczy podanych przez nauczy­ciela.

Zna metody wyszuki­wania informacji w ba­zach danych. Rozumie sposoby pre­zentacji informacji w bazie.

Prezentuje informacje, korzystając z przygoto­wanych raportów.

Rozumie, co oznacza przetwarzanie danych w bazach danych.

Określa typy danych.

Wykonuje podstawowe operacje na rekordach danych: sortuje, redagu­je, dodaje nowe.

Tworzy własne zapyta­nia z jednej tabeli.

Na podstawie przygo­towanych formularzy wprowadza i aktualizu­je dane.

Wie, do czego służy for­mularz i raport. Drukuje raporty.

Potrafi uzasadnić, dla­czego warto umieszczać dane w kilku tabelach połączonych relacją.

Rozumie pojęcie relacji.

Rozumie, czym się róż­ni sortowanie od indek­sowania. Wskazuje róż­nice na konkretnych przykładach.

Tworzy złożone zapyta­nia.

Przygotowuje nowe ra­porty na podstawie wcześniej przygotowa­nych zapytań.

Umieszcza w raporcie podsumowania, określa dane statystyczne (mini­mum, maksimum), po­rządkuje dane w rapor­cie według zadanych kryteriów.

Potrafi samodzielnie zaprojektować relacyj­ną bazę danych (skła­dającą się z dwóch ta­bel).

Ustala typy pól. Projektuje wygląd for­mularzy.

Tworzy złożone kwe­rendy.

Planuje i projektuje ra­porty, w tym raporty w postaci wykresów.

Potrafi budować złożone kwerendy z dwóch lub większej liczby tabel połączo­nych.

 

 

 

 


 

5. Metody stosowania Tl w rozwiązywaniu problemów z różnych dziedzin nauki

i życia codziennego

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Zna podstawowe zasto­sowania arkusza kalku­lacyjnego.

Zna zasadę adresowania względnego. Potrafi zaznaczyć zada­ny blok komórek. Ustawia liczbowy for­mat danych. Samodzielnie pisze for­mułę wykonującą jedno z czterech podstawo­wych działań arytme­tycznych (dodawanie, odejmowanie, mnoże­nie, dzielenie). Potrafi zastosować ko­piowanie i wklejanie formuł.

Korzysta z kreatora wy­kresów do utworzenia prostego wykresu.

Zapisuje utworzony ar­kusz we wskazanym folderze docelowym.

Potrafi wymienić moż­liwości aparatu i kame­ry cyfrowej.

 

Rozróżnia zasady adreso­wania. Potrafi tworzyć formuły wykonujące bar­dziej zaawansowane obli­czenia (potęgowanie, pier­wiastkowanie, z zastoso­waniem nawiasów). Korzysta z opcji wstawia­nia funkcji.

Tworzy wykres składają­cy się z wielu serii danych, dodając do niego odpo­wiednie opisy. Potrafi zastosować nume­rowanie stron w doku­mencie. Potrafi wstawić nagłówek. Ustawia inne formaty danych poza licz­bowym.

Zna najważniejsze zasady bezpieczeństwa przy otwieraniu dokumentów zawierających makra.

Przygotowuje dokument arkusza kalkulacyjnego do wydruku (dostosowu­je orientację strony, usta­wia marginesy, ustala po­dział stron oraz dopaso­wuje dokument do stro­ny).

Wie, że z komputera można wysłać faks. Wczytuje do kompute­ra zdjęcie wykonane aparatem cyfrowym według wskazówek na­uczyciela.

Potrafi wysłać zdjęcie w formie załącznika do listu e-mail.

Zna ograniczenia po­jemnościowe plików wysyłanych jako załącz­niki do listów e-mail.

Zna zastosowania naj­ważniejszych funkcji wbudowanych w ar­kusz.

Zna zastosowania róż­nych typów wykresów. Potrafi narysować wy­kres wybranej funkcji matematycznej. Umie rozwiązywać rów­nania z jedną niewiado­mą za pomocą arkusza. Potrafi wstawić nagłó­wek niestandardowy. Potrafi ustawić druko­wanie nagłówków ko­lumn dla tabeli kilku-stronicowej. Stosuje blokowanie okie­nek przy pracy z dużą tabelą. Sortuje listę alfa­betycznie według poje­dynczego kryterium. Automatycznie nume­ruje listę.

Potrafi wstawić długi tekst do komórki. Stosuje autoformatowa-

Pod kierunkiem nauczy­ciela wysyła faks z kom­putera.

Poprawnie redaguje i wy­syła list e-mail z kilko­ma załącznikami. Przestrzega zasad doty­czących objętości prze­syłanych załączników, Posługuje się programem do zgrywania muzyki na dysk twardy. Potrafi wykonać zdjęcie aparatem cyfrowym. Posługuje się progra­mem do odtwarzania muzyki z komputera.

Wie, jak używać arku­sza przy rozwiązywaniu zadań szkolnych (prze­de wszystkim z mate­matyki i fizyki). Potrafi układać rozbu­dowane formuły z za­stosowaniem funkcji warunkowych.

Stosuje elementy for­mularzy w celu ułatwie­nia obsługi przygotowy­wanych arkuszy. Potrafi stosować filtry, selekcjonować dane na podstawie zaawansowa­nych kryteriów. Potrafi rejestrować ma­kra, stosować je w celu uproszczenia często po­wtarzanych czynności.

Samodzielnie wysyła faks z komputera. Potrafi zainstalować z płyty instalacyjnej program do faksowania oraz sterownik drukarki. Dokonuje obróbki zdjęć. Wie, jak korzystać z ra­dia i telewizji za pomo­cą komputera.

Umie pisać własne makra (edytując kod źródłowy). Potrafi wykorzysty­wać zaawansowane elementy formularzy, np. listy, przyciski opcji, pokrętła.

Potrafi przeprowa­dzić analizę przykła­dowego problemu i opracować właści­wy algorytm obliczeń

Zna działanie i zasto­sowanie większości funkcji dostępnych w arkuszu.

Potrafi samodzielnie opracować pod względem dźwięko­wym i graficznym film nakręcony za pomocą kamery cy­frowej.

Potrafi wykonać al­bum elektroniczny zawierający odpo­wiednio opracowane zdjęcia wykonane aparatem cyfrowym.

 

6. Metody prezentacji z wykorzystaniem technologii informacyjnej

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Prezentacja w Sieci

Rozumie działanie prze­glądarki WWW. Wie, w jaki sposób są zbudowane      strony WWW.

Zna najważniejsze na­rzędzia do tworzenia stron.

Wie, na czym polega tworzenie strony.

 

Potrafi przygotować prostą stronę, używając dowolnego edytora gra­ficznego.

Umie tworzyć akapity i wymuszać podział wier­sza, dodawać nagłówki do tekstu, zmieniać krój i wielkość czcionki. Wie, jak wstawiać linie rozdzielające. Umie wstawiać hiperłą-cza, korzystać z kotwic. Rozumie strukturę pli­ków HTML.

Potrafi tworzyć proste strony w języku HTML, używając edytora tek­stowego.

Zna funkcje i zastoso­wanie najważniejszych znaczników HTML. Potrafi wstawiać obraz­ki do utworzonych stron, dostosowywać ich para­metry (np. oblewanie tekstem).

Umie tworzyć listy wy­punktowane i numero­wane. Zna nazewnictwo kolorów.

Umie wstawiać tabele do tworzonych stron i je formatować. Publikuje utworzone strony w Internecie, ko­rzystając z protokołu FTP.

Wie, jak dostosowywać nagłówki META strony, aby polskie znaki wy­świetlały się poprawnie. Wie, jak umieścić na utworzonej stronie licz­nik odwiedzin.

Zna zagadnienia do­tyczące promowania stron WWW. Potrafi stworzyć włas­ny, rozbudowany ser­wis WWW i przygo­tować go w taki spo­sób, żeby wyglądał estetycznie i zachęcał do odwiedzin. Zna większość znacz­ników HTML. Potrafi wstawiać do utworzonych stron proste skrypty napisa­ne w języku Java-Script.

Prezentacje w innych programach

Zna podstawowe zasady tworzenia prezentacji. Tworzy prezentację składającą się z kilku slajdów z zastosowa­niem animacji niestan­dardowych.

Stosuje tło we wszyst­kich slajdach. Wstawia do slajdu tekst, kliparty, grafikę. Zapisuje prezentację we wskazanym folderze docelowym. Potrafi uruchomić po­kaz slajdów.

 

Zmienia kolejność slaj­dów.

Usuwa niepotrzebne slajdy.

Potrafi wstawić nowy slajd.

Ustawia przejścia po­szczególnych slajdów. Wie, do czego służą po­szczególne widoki slaj­dów.

Potrafi ustawić inne tło dla każdego slajdu. Wstawia do slajdu wy­kresy, tabele, równania matematyczne, efekty dźwiękowe.

Pracuje z widokami slaj­dów.

Wstawia dźwięki z pli­ków spoza listy standar­dowej.

Stosuje podkład mu­zyczny do prezentacji.

Stosuje hiperłącza.

Potrafi zastosować sche­mat organizacyjny.

Potrafi przygotować prezentację do publika­cji w Internecie.

Potrafi samodzielnie zaprojektować i przy­gotować multime-dialną prezentację na wybrany temat, ce­chującą się ciekawym ujęciem zagadnienia, interesującym ukła­dem slajdów. Stosuje wszystkie ele­menty podane w wy­maganiach na oceny