PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z RELIGII W GIMNAZJUM

opracowany na podstawie materiałów katechetycznych Jezus uczy i zbawia z serii W drodze do Emaus;

podręcznik nr AZ-31-01/1-11 do nauczania religii rzymskokatolickiej,

zgodny z programem nauczania nr AZ-3-01/1

(opracowała: mgr Adrianna Kuźma)

KLASA I

I. Słowo o sobie – poznajmy się

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – dostrzega dary, które otrzymał od Boga; – wylicza, co daje udział w katechezie szkolnej; – opowiada o doświadczeniach uczniów idących do Emaus.	Katechizowany: – wyjaśnia znaczenie słowa „talent”; – wskazuje błędne motywacje udziału w katechezie; – wyjaśnia, skąd pochodził smutek uczniów zmierzających do Emaus.	Katechizowany: – interpretuje przypowieść o talentach; – wyjaśnia, jakie znaczenie w życiu człowieka ma katecheza; – wylicza drogowskazy, które Jezus postawił ochrzczonym na ich drodze życia.	Katechizowany: – uzasadnia, dlaczego powinien dzielić się swoimi uzdolnieniami; – wskazuje, kto jest wezwany do udziału w katechezie i z czego to wynika; – tłumaczy, dlaczego Jezus wyjaśnia Pisma uczniom w drodze Emaus.

II. Ziarna słowa w świecie

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – wskazuje ograniczenia człowieka w rozwiązywaniu tajemnic świata; – wylicza drogowskazy do życia wiecznego, które Jezus przekazał wierzącym; – interpretuje przypowieść o pszenicy i chwaście; – wyjaśnia, na czym polega religijność; – wymienia możliwości spotkania człowieka z Bogiem; – odkrywa w Jezusie prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka; – opowiada, w jaki sposób Jezus mówi o Bogu; – charakteryzuje postacie biblijne.	Katechizowany: – zastanawia się nad tajemnicami świata; – wskazuje, gdzie człowiek wierzący może szukać pomocy w budowaniu pewnej przyszłości; – wyjaśnia, dlaczego zło istnieje w świecie równolegle z dobrem; – wymienia okoliczności, w jakich człowiek wyraża swój związek z Bogiem; – wyjaśnia, dlaczego ludzie oddają cześć Bogu; – wylicza dokumenty potwierdzające historyczne istnienie Jezusa; – przedstawia teksty biblijne, w których Jezus mówi o swoim Ojcu; – wyjaśnia, jak Jezus patrzy na człowieka.	Katechizowany: – przyjmuje biblijne wyjaśnienie tajemnic świata; – analizuje teksty biblijne; – czuje się odpowiedzialny za eliminowanie zła; – zastanawia się, w jakich okolicznościach najczęściej odkrywamy Boga w swoim życiu; – przedstawia podstawowe zasady wiary wyznawców buddyzmu, judaizmu, islamu, chrześcijaństwa; – przybliża treść dokumentów historycznych opisujących działalność Chrystusa; – uzasadnia, że Jezus najpełniej objawia Boga; – wykazuje, że jesteśmy umiłowanymi dziećmi Boga.	Katechizowany: – poszukuje odpowiedzi płynącej z wiary; – przyjmuje odpowiedzialność za osiąganie życia wiecznego; – wyjaśnia, jak chrześcijanin powinien patrzeć na świat, w którym zło łączy się z dobrem; – wylicza powody zrywania przez człowieka kontaktu z Bogiem; – tłumaczy, w jaki sposób członkowie Kościoła katolickiego powinni odnosić się do wyznawców innych religii; – ukazuje wartość chrześcijańskich dokumentów potwierdzających życie i działalność Jezusa; – przyjmuje odpowiedzialność za usłyszane słowo o Bogu; – wyjaśnia, dlaczego godność człowieka nie może być naruszana.

III. Słowa Ewangelii

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – wymienia czterech Ewangelistów; – wskazuje, jakie cechy Jezusa podkreśla św. Marek w swojej Ewangelii; – przedstawia podstawowe wiadomości na temat Ewangelii św. Mateusza; – rozumie, że nawracanie się jest warunkiem zbawienia. – wyjaśnia, co dla niego znaczy miłość Boga; – opowiada o życiu i działalności św. Pawła; – interpretuje wybrane fragmenty Listu do Hebrajczyków; – opowiada wydarzenie Zesłania Ducha Świętego; – przedstawia podstawowe treści Listu do Efezjan; – tłumaczy, czym jest sumienie; – wyjaśnia, czym są czyny miłosierdzia; – potrafi posługiwać się Pismem Świętym.	Katechizowany: – wylicza etapy powstawania Ewangelii; – wskazuje myśl przewodnią Ewangelii św. Marka; – charakteryzuje autora Ewangelii – św. Mateusza; – opisuje autora Ewangelii – św. Łukasza; – przedstawia autora Ewangelii – św. Jana; – wyjaśnia, jakiego Jezusa przedstawia św. Paweł w swoich listach; – wyjaśnia pojęcie kapłaństwa; – wylicza zadania wynikające z przyjęcia chrztu świętego; – wylicza sposoby walki ze złem; – wyjaśnia, co znaczy być człowiekiem sumienia; – wymienia wskazówki, których udzielił św. Jakub na temat życia wiarą; – uzasadnia potrzebę czytania Biblii.	Katechizowany: – podaje daty powstania Ewangelii; – opowiada o św. Marku, autorze Ewangelii; – tłumaczy, dlaczego mówiąc o Jezusie przywołujemy Mojżesza; – wymienia główne przesłanie Ewangelii św. Łukasza; – wskazuje przewodnie myśli Ewangelii wg św. Jana; – tłumaczy, jak św. Paweł rozumie rzeczywistość zmartwychwstania; – objaśnia, na czym polega kapłaństwo ochrzczonych; – przedstawia podstawowe informacje na temat Dziejów Apostolskich; – interpretuje biblijny tekst o „zbroi Bożej”; – charakteryzuje postawy chrześcijan wobec prześladowań; – interpretuje poznany fragment Listu świętego Jakuba; – uświadamia sobie odpowiedzialność za poznawanie treści Biblii.	– wymienia główne przesłanie Ewangelii św. Łukasza; – wskazuje przewodnie myśli Ewangelii wg św. Jana; – tłumaczy, jak św. Paweł rozumie rzeczywistość zmartwychwstania; – objaśnia, na czym polega kapłaństwo ochrzczonych; – przedstawia podstawowe informacje na temat Dziejów Apostolskich; – interpretuje biblijny tekst o „zbroi Bożej”; – charakteryzuje postawy chrześcijan wobec prześladowań; – interpretuje poznany fragment Listu świętego Jakuba; – uświadamia sobie odpowiedzialność za poznawanie treści Biblii. – wykazuje zależność między przykazaniem miłości a zdobywaniem wolności; – wyjaśnia termin „uniwersalizm zbawienia”; – tłumaczy, co kryje się za słowem „miłość” w Ewangelii wg św. Jana; – dowodzi, że zmartwychwstanie jest fundamentem naszej wiary w życie wieczne; – tłumaczy tytuł Jezusa „najwyższy Kapłan”; – opisuje, co charakteryzowało sposób życia pierwszych chrześcijan; – przyjmuje odpowiedzialność za walkę ze złem; – tłumaczy, co decyduje o tym, że człowiek wierzący dochowuje wierności Chrystusowi; – analizuje znaczenie związku wiary i czynów; – określa, w jaki sposób jest możliwe podtrzymywanie wiary.

IV. Słowo Boże w Kościele

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – opowiada, jakie są dzieje słowa Bożego przekazywanego przez wieki w Kościele; – posługuje się Biblią; – wskazuje rolę Ducha Świętego w powstawaniu Biblii; – definiuje pojęcie „Tradycja”; – wylicza prośby Modlitwy Pańskiej; – wyjaśnia znaczenie Urzędu Nauczycielskiego Kościoła; – wylicza sposoby wyrażania wiary przez chrześcijan.	Katechizowany: – interpretuje przypowieść o siewcy; – opisuje, jakie znaczenie dla jego życia może mieć księga Biblii; – wyjaśnia rzeczywistość podwójnego autorstwa ksiąg Pisma Świętego; – wskazuje, w czym wyraża się Tradycja wiary; – tłumaczy, komu przysługuje tytuł „Ojciec Kościoła”; – wylicza zadania Magisterium Kościoła; – definiuje pojęcie „zmysł wiary”.	Katechizowany: – wskazuje, w jaki sposób Kościół wyjaśnia słowo Boże; – ukazuje aktualność słowa Bożego; – wyjaśnia, co znaczy, że Biblia jest słowem Boga i człowieka; – wykazuje, co łączy Pismo Święte i Tradycję Kościoła; – wskazuje trzy zasady czytania i interpretowania Pisma Świętego w Kościele; – określa formy współpracy z Urzędem Nauczycielskim Kościoła; – wykazuje, kiedy człowiek naraża się na zbłądzenie w wierze.	Katechizowany: – uzasadnia wartość słowa Bożego; – ukazuje wartość Biblii; – tłumaczy, w czym kryje się tajemnica Pisma Świętego; – określa różnicę pomiędzy tradycjami a Tradycją; – wyjaśnia, jakie znaczenie mają Ojcowie dla współczesnego Kościoła; – uzasadnia, że Kościół ma prawo interpretować Boże Objawienie; – wykazuje, co pomaga nam w poznawaniu i poprawnym rozumieniu wiary.

V. Słowa wiary i nadziei

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – streszcza biblijne opowiadanie o stworzeniu świata; – opisuje, czym jest sumienie; – zauważa różne formy istnienia zła w świecie; – definiuje, czym jest antropomorfizm; – opisuje życie i historię Abrahama; – opowiada o życiu i historii Mojżesza; – wylicza formy dochowywania wierności Bogu; – przedstawia Dawida jako prowadzonego przez Boga; – wskazuje, kim jest zapowiadany przez proroków Emmanuel; – opowiada o zwiastowaniu Maryi; – wylicza przymioty Boga.	Katechizowany: – opowiada o pięknie i tajemnicy świata i jego początku; – streszcza biblijne opisy stworzenia człowieka; – wyjaśnia, co jest przyczyną zła; – wylicza warunki, które musi spełnić człowiek, aby uwolnić się od zła; – wskazuje możliwości okazywania Bogu posłuszeństwa i zaufania; – wylicza formy obecności Boga wśród swojego ludu; – wyjaśnia, dlaczego Bóg ma prawo oczekiwać od ludzi wierności; – charakteryzuje posłannictwo Samuela; – wyjaśnia, komu przysługuje tytuł „Sługa Jahwe”; – charakteryzuje postać św. Maksymiliana i jego zawierzenie Maryi; – przedstawia wydarzenia biblijne potwierdzające bliskość Boga.	Katechizowany: – informuje, w jaki sposób człowiek wierzący poszukuje prawdy o początku świata; – wyjaśnia biblijną prawdę o człowieku; – rozważa, skąd w świecie, który Bóg stworzył jako dobry, jest tyle zła; – interpretuje obrazy z Protoewangelii; – przedstawia obietnice Boga przekazane Abrahamowi; – porównuje Jezusa i Mojżesza; – opowiada, co Bóg objawia o sobie w Dekalogu i jakie to ma znaczenie dla człowieka; – wskazuje znaczenie życia i działalności Samuela i Dawida dla współczesnych chrześcijan; – charakteryzuje posłannictwo proroka; – wyjaśnia, dlaczego Maryja jest wzorem wiary dla całego Kościoła; – wyjaśnia imię Boga „Jestem, który jestem”.	Katechizowany: – objaśnia, o czym należy pamiętać podczas czytania biblijnego opowiadania o stworzeniu; – tłumaczy, co świadczy o wyjątkowości człowieka w świecie; – wykazuje, że człowiek nie jest bezsilny wobec zła; – dowodzi zasadności nadziei na wyzwolenie się od zła; – wyjaśnia, że posłuszeństwo i zaufanie Bogu powinny decydować o naszych wyborach; – uzasadnia, że Bóg wyzwala człowieka z niewoli zła; – wskazuje, w czym przejawia się wierność Boga wobec człowieka; – analizuje, w jaki sposób można dawać świadectwo o Bogu; – tłumaczy, na czym polega chrześcijańska nadzieja; – uzasadnia, dlaczego ludzie czczą Maryję; – opisuje, jaki obraz siebie objawia nam Bóg na kartach Pisma Świętego.

VI. Słowa, które wyzwalają

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – wyjaśnia, dlaczego Bóg dał ludziom X Przykazań; – wyjaśnia treść I przykazania Bożego; – opisuje, czego oczekuje Bóg objawiając człowiekowi swoje imię; – wyjaśnia, czym dla chrześcijanina jest niedziela; – charakteryzuje, czego uczy nas IV przykazanie Boże; – informuje, czego dotyczy przykazanie: Nie zabijaj; – określa, przed czym Bóg broni człowieka w VI przykazaniu; – wylicza wykroczenia przeciwko VII przykazaniu; – tłumaczy, dlaczego kłamstwo jest złem; – rozumie wartość IX przykazania Bożego; – wyjaśnia, jak chrześcijanin powinien osiągać swoje pragnienia; – ukazuje zachowywanie przykazań jako warunek trwania w miłości Jezusa.	Katechizowany: – wylicza konsekwencje odrzucenia przykazań przez wierzących; – definiuje, czym jest adoracja; – wyjaśnia, na czym polega nadużywanie imienia Bożego; – wylicza święta nakazane; – wskazuje konkretne sposoby realizacji IV przykazania Bożego; – objaśnia, czego zakazuje Bóg w V przykazaniu; – Rozumie treść przykazania: Nie cudzołóż; – określa, jakie znaczenie dla kształtowania sumienia człowieka ma przestrzeganie VII przykazania; – określa, do czego zobowiązuje VIII przykazanie Boże; – wskazuje, jakich wartości broni IX przykazanie Boże; – charakteryzuje, w jaki sposób X przykazanie broni godności człowieka; – wyraża pragnienie trwania w miłości Jezusa.	Katechizowany: – analizuje, czym dla człowieka wierzącego jest prawo Boże; – wymienia i charakteryzuje grzechy wobec I przykazania Bożego; – charakteryzuje postawy, przekraczające II przykazanie Boże; – analizuje III przykazanie Boże jako troskę Boga o odpoczynek człowieka; – wskazuje, kogo dotyczy IV przykazanie Boże; – wykazuje, że życie i zdrowie człowieka jest wartością; – wskazuje, co kryje w sobie treść VI przykazania; – analizuje treść VII przykazania; – przekonuje o zgubnych skutkach kłamstwa; – objaśnia, jak należy rozumieć zakaz Pana Boga wyrażony w IX przykazaniu; – wykazuje związki pomiędzy przykazaniami X, VII i IX; – wylicza, co jest wyrazem troski o dar życia w Bogu.	Katechizowany: – dowodzi, że Dekalog jest wyrazem miłości Boga do człowieka; – uzasadnia, dlaczego Bóg powinien być dla nas najwyższą wartością; – analizuje postawy szacunku wobec imienia Bożego; – tłumaczy znaczenie i konieczność świętowania niedzieli; – analizuje, jaką rolę we właściwym kontakcie z ludźmi spełnia IV przykazanie Boże; – podkreśla potrzebę troski o życie w wymiarze duchowym; – pojmuje, jakiej miłości broni Bóg w VI przykazaniu; – uzasadnia, dlaczego VII przykazanie jest fundamentem ładu społecznego i gospodarczego; – uzasadnia, że kłamstwo jest jednym z najgroźniejszych sposobów niszczenia człowieka; – wykazuje, że pożądliwość rodzi się w ludzkim sercu; – wskazuje okoliczności powodujące zazdrość i sposoby jej niwelowania; – opisuje, w czym się wyraża chrześcijańska tożsamość.

VII. Słowa, które trwają

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – definiuje, czym jest śmierć; – określa, czym jest zmartwychwstanie; – informuje, w jaki sposób człowiek zostanie rozliczony z życia; – wylicza środki, jakie należy podejmować, aby wybierać niebo i unikać zagrożenia piekła; – opisuje chrześcijańskie rozumienie czuwania.	Katechizowany: – tłumaczy, dlaczego chrześcijaństwo wyklucza reinkarnację; – przedstawia dowody świadczące o zmartwychwstaniu Jezusa; – przedstawia powtórne przyjście Jezusa jako dzień sądu; – określa, z czym wiąże się stan potępienia w piekle; – interpretuje tekst Mt 25, 1-13.	Katechizowany: – charakteryzuje, co jest szczególnego w chrześcijańskim patrzeniu na śmierć; – informuje, czego dotyczy wiara chrześcijan w zstąpienie Jezusa do piekieł; – interpretuje opis Mt 25, 31-36; – opisuje, na czym polega stan szczęścia w niebie; – określa, jak chrześcijanin powinien rozumieć wezwanie Jezusa do czuwania.	Katechizowany: – przedstawia stanowisko wierzących wobec śmierci; – uzasadnia, dlaczego zmartwychwstanie Jezusa ciągle budzi zainteresowanie wśród ludzi; – uzasadnia konieczność czynów miłości względem Boga i człowieka; – wyjaśnia, na czym polega czyściec; – analizuje, co znaczy kochać Boga, bliźniego i samego siebie.

Klasa II

I. Pragnienia ludzi 

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - interpretuje Jk 2, 14- 17; - wylicza sposoby doświadczenia obecności Boga; - określa, co wyraża imię Boga; - opowiada tekst Łk 24,13-35; - definiuje, czym jest liturgia.	Katechizowany: - określa zależności pomiędzy wiarą i uczynkami miłości; - definiuje pojęcie teofanii; - interpretuje tekst Wj 3,10- 15; - wskazuje, co może nam pomóc w zrozumieniu prawdy o Panu Bogu; - wylicza cele liturgii.	Katechizowany: - wykazuje, jaki powinien być związek lekcji religii z codziennością chrześcijanina; - określa, po co Bóg objawia się ludziom; - uzasadnia, że Bóg objawiając swoje imię ukazuje przyjazne nastawienie do człowieka; - określa, co należy czynić, by doświadczyć spotkania z Jezusem; - wylicza argumenty przemawiające za uczestnictwem w liturgii.	Katechizowany: - analizuje, dlaczego sam udział w religii nie gwarantuje głębokiej wiary; - reflektuje, jak można przekonać się o obecności Boga; - analizuje, co wyraża nazwanie Jezusa imieniem JESTEM; - przekonuje, w jaki sposób można w pełni rozpoznać Jezusa; - wykazuje, co tracimy, gdy nie jesteśmy obecni na nabożeństwach liturgicznych.

II. Ku pełni czasów

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - opowiada tematyczne teksty biblijne; - opowiada tekst biblijny o Wieży Babel; - wskazuje sposoby przeciwstawiania się złu; - wylicza warunki sakramentu pokuty; - definiuje, kim jest anioł; - przedstawia podstawowe wiadomości na temat adwentu; - opisuje, jakie znaczenie ma dla chrześcijan świętowanie Bożego Narodzenia; - opowiada o świadectwie wiary św. Szczepana.	Katechizowany: - informuje, w jaki sposób Bóg przywraca człowiekowi wolność; - wylicza sposoby przezwyciężania pokusy samowystarczalności; - przekonuje, że Bóg nie toleruje zła; - interpretuje tekst Wj 3,7-9; - wyjaśnia rolę aniołów i sposoby działania szatana; - wskazuje biblijne przykłady zaufania Bogu; - interpretuje teksty biblijne o narodzeniu Jezusa; - interpretuje tekst biblijny o Symeonie.	Katechizowany: - określa, jak chrześcijanin ma patrzeć na lęk i wolność; - definiuje pojęcie pychy na podstawie obrazu biblijnego; - opisuje, co symbolizuje i wyraża woda chrztu; - określa, czym dla chrześcijanina jest żal za grzechy; - interpretuje teksty KKK o aniołach; - określa religijne wezwania adwentu; - wyjaśnia sens czytań z liturgii Bożego Narodzenia; - analizuje, na jakich argumentach opierają ludzie wiarę w Boga.	Katechizowany: - uzasadnia, że źródłem lęku człowieka jest grzech; - przeciwstawia: pychę i pokorę; - przedstawia analogię pomiędzy wodami potopu i wodą chrztu; - analizuje, w jaki sposób Bóg wspiera nas w walce ze złem; - określa, na czym polega walka między dobrem a złem; - analizuje, na czym polega bezwarunkowe zaufanie Bogu; - uzasadnia, dlaczego Jezusa nazywamy Słowem Boga; - przyjmuje odpowiedzialność za świadectwo wiary.

III. W Królestwie Bożym

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - opowiada, kim jest Jezus; - przedstawia teksty biblijne podkreślające troskę Boga o człowieka; - wyjaśnia rzeczywistość Królestwa Bożego; - opowiada o spotkaniu Jezusa z Samarytanką; - definiuje pojecie Eucharystii; - wylicza znaki przyjaźni Boga do człowieka	Katechizowany: - wylicza tytuły stosowane do określenia Jezusa; - przedstawia Jezusa jako Boga zatroskanego o człowieka; - dokonuje zestawienia skarbu z Królestwem Bożym; - określa, jaką funkcję spełnia osoba proroka; - informuje, jaki będzie los tych, którzy odrzucają Pokarm wieczności; - wskazuje sposoby obecności Chrystusa w Kościele.	Katechizowany: - wyjaśnia znaczenie tytułów Jezusa; - określa, w jaki sposób Bóg okazuje człowiekowi swoją troskę o niego; - uzasadnia potrzebę troski o zdobycie Królestwa Bożego; - uzasadnia, że zbawienie jest podstawowym zamiarem Boga wobec człowieka; - interpretuje teksty biblijne o Eucharystii; - analizuje, w jaki sposób możemy odkryć Jezusa w Kościele.	Katechizowany: - interpretuje, co znaczy świadczyć o Jezusie; - wyjaśnia, kiedy chrześcijanin szczególnie doświadcza Bożej troski; - analizuje, dlaczego Królestwo Boże uznawane jest za skarb; - interpretuje, dlaczego Jezus posłużył się określeniem „woda żywa"; - przedstawia naukę Jezusa dotyczącą pokarmu wiecznego; - przyjmuje odpowiedzialność za Kościół.

IV. Ukrzyżowany i zmartwychwstały

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - wskazuje, dlaczego Jezus umarł na krzyżu; - definiuje, czym jest Chrystusowy pokój; - informuje, czym jest liturgia słowa; - interpretuje tekst biblijny o uczniach idących do Emaus; - wylicza sposoby okazywania miłości Bogu; - przedstawia spotkanie Jezusa zmartwychwstałego z Tomaszem; - uczestniczy w rekolekcjach szkolnych; - określa, na czym powinno polegać rzeczywiste świętowanie Wielkanocy; - wyjaśnia sens zmartwychwstania Jezusa; - wskazuje, czym jest oktawa wielkanocna; - opisuje, kim jest Duch Święty, którego Jezus posyła od Ojca; - wylicza modlitwy w których występuje odniesienie do wszystkich Osób Trójcy Świętej.	Katechizowany: - wyjaśnia, dlaczego krzyż jest dla chrześcijan znakiem zbawienia; - określa, w jakich okolicznościach człowiek staje się odbiorcą Jezusowego pokoju; - interpretuje tematyczne teksty biblijne; - określa, do czego odnosi się udzielana wierzącym moc Jezusa; - wyjaśnia, co znaczy być uczniem Jezusa, być wierzącym; - wskazuje, jakiej wiary oczekuje Jezus od swoich uczniów; - opowiada przypowieść o miłosiernym Ojcu; - uczestniczy w Triduum Paschalnym; - uczestniczy w liturgii Wielkanocy; - wylicza wydarzenia wspominane po zmartwychwstaniu Jezusa; - redaguje modlitwę do Ducha Świętego; - wskazuje, kiedy jest obchodzona uroczystość Trójcy Świętej.	Katechizowany: - informuje, czemu ma  służyć „nowe narodzenie"; - stwierdza, czym charakteryzuje się pokój, który przynosi ludziom zmartwychwstały Jezus; - wyjaśnia, jakie stanowisko zajmuje Jezus wobec niewiary słuchających Go; - uzasadnia, że spotkanie ze Zmartwychwstałym przemienia życie wierzących; - opisuje funkcję św. Piotra; - określa, na jakiej podstawie przyjmujemy prawdę o zmartwychwstaniu Jezusa; - wskazuje cechy charakterystyczne nawrócenia; - wyjaśnia religijne znaczenie tajemnicy Paschalnej; - wskazuje charakterystyczne elementy liturgii wielkanocnej; - wyjaśnia znaczenie poszczególnych form świętowania okresu wielkanocnego; - wskazuje, w czym Duch Święty pomaga człowiekowi; - opisuje, jakie treści kryją się w wierze chrześcijan w Trójcę Świętą.	Katechizowany: - uzasadnia, że „wywyższenie" Jezusa na krzyżu nie jest Jego klęską, ale zwycięstwem; - wskazuje, co zmienia w życiu ludzi i losach świata pokój, który przynosi Jezus; - ukazuje, w jaki sposób Jezus uzasadniał prawdziwość swych słów, swego posłannictwa; - analizuje poziom własnej otwartości na Jezusa; - opisuje, co warunkuje dochowanie wierności Jezusowi; - analizuje, co przynosi ludziom wiara w zmartwychwstanie Jezusa; - podkreśla dar miłosierdzia w sakramencie pojednania i pokuty - rozróżnia znaczenie elementów liturgii poszczególnych dni Wielkiego Tygodnia; - uzasadnia, dlaczego Wielkanoc jest największym świętem chrześcijaństwa; - analizuje, jakie znaczenie ma trwający w Kościele przez 50 dni okres wielkanocny; - charakteryzuje działanie Ducha Świętego; - uzasadnia, dlaczego prawda o Trójcy Świętej jest jedną z największych tajemnic naszej wiary.

V. Nadzieja nowego życia

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - określa, w jakim celu Bóg objawia swoją chwałę; - interpretuje fragment Listu świętego Pawła do Efezjan 1, 3-6; - opowiada tekst o wskrzeszeniu Łazarza; - wyjaśnia, że przeznaczeniem człowieka jest życie z Bogiem.	Katechizowany: - interpretuje tematyczne teksty biblijne; - wyjaśnia, dlaczego sami z siebie nie możemy postąpić w świętości; - definiuje, czym jest śmierć; - opisuje, czym jest niebo.	Katechizowany: - wskazuje, czym jest chwała Boga objawiona wobec ludzi; - określa, dlaczego miłość, wierność, posłuszeństwo są tak istotne dla chrześcijanina; - opisuje, jaką postawę powinien przyjąć chrześcijanin wobec śmierci; - przedstawia tematyczne teksty ewangeliczne.	Katechizowany: - uzasadnia, że chwała Boga zwrócona jest na człowieka; - wykazuje, że udział w sakramentach jest pomocą w osiąganiu doskonałości; - przekonuje o słuszności modlitwy za zmarłych; - analizuje, dlaczego chrzest jest nadzieją wiecznego szczęścia.

VI. Życie z Chrystusem zmartwychwstałym

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - definiuje, czym jest sakrament; -wylicza części Mszy świętej; - definiuje, czym jest chrzest; - wylicza warunki sakramentu pokuty i pojednania; - opisuje, czym jest sakrament namaszczenia chorych; - wymienia, jakie dary chrześcijanin otrzymuje w sakramencie małżeństwa; - wylicza zadania wynikające z sakramentu święceń; - wyjaśnia etymologię słowa: bierzmowanie.	Katechizowany: – przedstawia podział sakramentów; – tłumaczy, czym jest Eucharystia; – tłumaczy, do czego zobowiązuje otrzymane w sakramencie chrztu nowe życie; – wyjaśnia treść warunków sakramentu pokuty i pojednania; – wyjaśnia, na czym polega sakrament chorych; – wylicza istotne cechy małżeństwa; – wyjaśnia, czym jest kapłaństwo w chrześcijaństwie; – wskazuje charakterystyczne cechy bierzmowania.	Katechizowany: – określa, co sprawiają sakramenty w życiu ludzi; – wskazuje, czym jest Eucharystia dla chrześcijanina; – uzasadnia, dlaczego udzielamy chrztu małym dzieciom; – przedstawia wartość częstego korzystania  z pokuty i pojednania;  – wskazuje, czym obdarowuje Kościół, udzielając sakramentu chorych; – objaśnia, dlaczego święty Paweł porównuje miłość małżeńską do miłości Chrystusa; – tłumaczy, dlaczego Jezusa nazywamy jedynym i najwyższym Kapłanem; – uzasadnia potrzebę przyjęcia sakramentu bierzmowania.	Katechizowany: – odróżnia dary poszczególnych sakramentów; – uzasadnia, że uczestnicząc w Eucharystii, spotykamy się z Chrystusem;  – wyjaśnia, dlaczego Jezus polecił udzielać chrztu tym, którzy chcą współpracować z Bogiem; – uzasadnia, dlaczego sakrament pokuty nazywamy też sakramentem pojednania; – tłumaczy, jak chrześcijanin powinien myśleć o chorobie; – określa, czym jest małżeństwo zawierane przez ludzi w Kościele;  – porównuje kapłaństwo powszechne ze służebnym; – wykazuje, dlaczego jeden z sakramentów nazwano bierzmowaniem, umocnieniem.

VII. Nasza Pięćdziesiątnica

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – wylicza, na jakie biblijne teksty powołuje się Kościół, uzasadniając ustanowienie przez Jezusa sakramentu bierzmowania; – wyjaśnia sens przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania; – streszcza wyznanie wiary; – wylicza dary Ducha Świętego; – charakteryzuje wybranego przez siebie patrona; – definiuje, czym jest bierzmowanie.	Katechizowany: – analizuje, dlaczego przyjęcie sakramentu bierzmowania poprzedza dobrana Liturgia słowa; – interpretuje dialog przedstawiciela parafii z biskupem podczas liturgii bierzmowania; – objaśnia, czego oczekuje Kościół od kandydatów do bierzmowania; – wskazuje, co sprawia w wierzącym sakrament bierzmowania; – określa zasady wybierania patrona do bierzmowania; – wskazuje zadania świadka bierzmowania.	Katechizowany: – tłumaczy rolę Ducha Świętego w rozumieniu słowa Bożego; – uzasadnia potrzebę przygotowania się do przyjęcia bierzmowania; – interpretuje wskazane teksty biblijne; – wyjaśnia znaczenie darów Ducha Świętego; – określa, jakie znaczenie dla bierzmowanych ma patron przyjmowany wraz z nowym imieniem; – określa, jakie znaczenie w sakramencie bierzmowania ma olej zwany krzyżmem.	Katechizowany: – wyjaśnia sens czytań biblijnych podczas udzielania bierzmowania; – określa, co należy uczynić, aby Duch Święty mógł wspierać rozwój bierzmowanego; – uzasadnia, dlaczego kandydaci do bierzmowania wyznają swoją wiarę; – tłumaczy, do czego mają służyć wierzącemu dary Ducha Świętego; – wyjaśnia, co powinno oznaczać wybieranie do bierzmowania nowego imienia; – wyjaśnia, czym jest  i co symbolizuje obrzęd namaszczenia krzyżmem.

VIII. Pragnienie Boga

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: – interpretuje słowa Jezusa: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili; – wylicza owoce Ducha Świętego; – wyjaśnia, co powinno być ważne dla chrześcijanina w czasie wakacji.	Katechizowany: – ukazuje możliwości doświadczenia obecności Chrystusa wśród nas; – interpretuje przypowieść o winnym krzewie;  – wylicza o czym chrześcijanin nie może zapomnieć podczas wakacji.	Katechizowany: – opisuje, na czym polega formowanie cechy ofiarności wobec innych; – wyjaśnia, po czym można poznać, że chrześcijanin współpracuje z Duchem Świętym; – rozwija pragnienie twórczego przeżywania czasu odpoczynku.	Katechizowany: – uzasadnia, że miejscem spotkania z Chrystusem jest także drugi człowiek; – określa, dzięki czemu chrześcijanin może przynosić owoce dobra;  – przyjmuje odpowiedzialność za czas wakacji.

Klasa III

I. Nikt nie jest samotną wyspą

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - wskazuje źródłowe podstawy godności człowieka; - wyjaśnia, do czego dążą wspólnoty religijne; - podaje definicję dobra wspólnego; - wylicza uczynki miłosierdzia; - wymienia zadania ochrzczonych.	Katechizowany: - określa, co jest podstawą więzi łączących ludzi; - wyjaśnia, co to jest Kościół partykularny; - wylicza zasady dobra wspólnego; - interpretuje tekst biblijny Mt 25, 35-36; - wyjaśnia eklezjalne teksty biblijne.	Katechizowany: - rozumie, na czym polega jego godność do odkrywania własnej godności; - wylicza elementy typowe dla Kościoła katolickiego; - wykazuje zależność dobra wspólnego od dobra osobistego; - tłumaczy, w jaki sposób można obronić się przed egoizmem; - wyjaśnia, co wyjątkowego można odkryć w Kościele, jako wspólnocie wierzących.	Katechizowany: - uzasadnia, iż człowiek jest istotą społeczną; - dowodzi konieczności osobistego uczestniczenia w życiu Kościoła; - tłumaczy, dlaczego państwo ma obowiązek dbania o dobro wspólne; - wymienia sposoby realizacji solidarności międzyludzkiej; - wykazuje, że niechętne nastawienie wobec Kościoła spowodowane jest niewiedzą.

II. Wspólnota Ducha Świętego

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - wie, kim dla Kościoła jest Duch Święty; - wyjaśnia znaczenie stwierdzenia „Kościół święty i grzeszny”; - określa rolę Kościoła wobec świata; - przedstawia hierarchiczną strukturę Kościoła; - podaje zasady, jakimi powinien kierować się chrześcijanin; - określa, czym charakteryzuje się wspólnota Kościoła.	Katechizowany: - wyjaśnia, na czym polega działanie Ducha Świętego w Kościele; - interpretuje teksty eklezjalne z KKK; - tłumaczy, dlaczego wierzący powinni włączać się w życie społeczne; - wyjaśnia, czym jest depozyt wiary; - interpretuje wskazane teksty biblijne; - tłumaczy, na jakiej podstawie możemy nazwać Kościół wspólnotą Ducha Świętego.	Katechizowany: - redaguje modlitwę do Ducha Świętego; - przyjmuje odpowiedzialność za swoje miejsce w Kościele; - wyjaśnia związek: chrześcijanin i życie społeczne; - opisuje, jaką rolę pełnią w Kościele następcy apostołów; - wykazuje związek pomiędzy Dekalogiem, Kazaniem na Górze i przykazaniem miłości; - wykonuje tematyczną mapę pojęć.	Katechizowany: - dostrzega współzależność i współdziałanie Ducha Świętego i Kościoła; - uzasadnia, że Kościół można zrozumieć tylko w perspektywie wiary; - wyjaśnia, w jaki sposób chrześcijanin winien rozumieć sprawowaną władzę; - wymienia zadania pasterzy Kościoła; - tłumaczy, na czym polega przestrzeganie prawa moralnego; - formułuje modlitwę na podstawie treści działu.

III. Duch Święty w życiu chrześcijanina

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - przedstawia poznane informacje na temat Ducha Świętego; - charakteryzuje Boga, który jest naszym Ojcem; - wyjaśnia, dlaczego człowiek powinien dążyć do świętości; - definiuje pojęcie cnoty; - wymienia drogi, którymi Duch Święty prowadzi do modlitwy; - rozróżnia uczynki rodzące się z ciała i z ducha; - wyjaśnia, na czym polega pomoc Ducha Świętego w rozwiązywaniu trudnych zadań; - tłumaczy, czym jest dojrzałość; - wie, co dokonuje się w sakramencie pokuty i pojednania; - wylicza zagrożenia wiary; - odkrywa religijne znaczenie znaków natury.	- opisuje, w jaki sposób Duch Święty działa w życiu człowieka; - rozumie, że Bóg jest naszym Ojcem; - przedstawia chrześcijańskie rozumienie świętości; - ukazuje skutki nierozwijania cnót kardynalnych; - wyjaśnia, dlaczego podczas modlitwy warto sięgać do Pisma Świętego; - tłumaczy, czym są dary Ducha Świętego; - uzasadnia swoje wybory; - wylicza cechy dojrzałości, o której mówi Jezus w przypowieści; - opowiada teksty biblijne o pojednaniu; - wie, na czym polega grzech przeciwko Duchowi Świętemu; - rozumie znaczenie symboli Ducha Świętego.	Katechizowany: - prezentuje wybrane sposoby działania Ducha Świętego w życiu każdego z nas; - tłumaczy, co to dla nas znaczy, że Bóg jest Ojcem; - tłumaczy, dlaczego trzeba pozwolić prowadzić się Duchowi Świętemu; - rozumie znaczenie cnót kardynalnych w życiu człowieka; - formułuje modlitwę do Ducha Świętego; - rozpoznaje w sobie dary Ducha; - wykazuje, że Duch Święty wspomaga w trudnych chwilach; - opisuje, w jaki sposób Duch Święty prowadzi do dojrzałości; - weryfikuje swój stosunek do spowiedzi; - opisuje, co dzieje się, gdy człowiek odrzuca Ducha Świętego; - modli się wersetami Pisma Świętego.	Katechizowany: - określa związki pomiędzy działaniem Ducha Świętego i życiem ochrzczonych; - wymienia, jakie działania przypisuje autor tekstu biblijnego Bogu, nazywając Go naszym Ojcem; - uzasadnia, że źródłem świętości jest Bóg; - charakteryzuje cnoty główne; - dowodzi, że Duch Święty jest przewodnikiem modlitwy; - ukazuje, w jaki sposób może budować lepszy świat w swoim środowisku; - uzasadnia, że "u Boga nic nie jest niemożliwe"; - wyjaśnia, jakie znaczenie w dążeniu do dojrzałości ma prawo moralne; - analizuje działanie Ducha Świętego w sakramencie pokuty i pojednania; - ukazuje szkodliwość zagrożeń wiary; - tłumaczy, w jaki sposób znaki i symbole odnoszą się do działania Ducha Świętego.

IV. Mocni w Duchu

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - opisuje, w czym wyraża się tożsamość chrześcijan; - wylicza daty i miejsca pierwszych soborów; - podaje przykłady działalności Kościoła w okresie średniowiecza; - charakteryzuje reformę w Kościele w okresie renesansu; - przedstawia dorobek Kościoła w oświeceniu; - przedstawia świadectwa wybranych ludzi Kościoła XX w.; - wylicza formy, które pozostawił Kościołowi Chrystus dla umocnienia wiernych w czynieniu dobrze; - przyporządkowuje wydarzenia do właściwych epok.	Katechizowany: - wylicza cechy pierwotnego Kościoła; - określa problematykę podjętą podczas kolejnych soborów; - przedstawia świętych okresu średniowiecza; - zna działalność świętych okresu renesansu; - tłumaczy, jak Kościół łączy możliwość poznania rozumowego z poznaniem wiary; - opowiada, czego dokonał Jan Paweł II i kard. Wyszyński; - wyjaśnia, w jaki sposób chrześcijanin może radzić sobie z trudnymi sytuacjami; - tłumaczy, w czym wyraża się umocnienie chrześcijanina w Duchu Świętym.	Katechizowany: - opisuje cechy Kościoła współczesnego; - przedstawia postanowienia soborów; - ukazuje kontrasty okresu średniowiecza; - tłumaczy, do czego powinna prowadzić reforma w Kościele; - dostrzega brak sprzeczności pomiędzy wiarą a rozumem; - dostrzega wartość Soboru Watykańskiego II; - ukazuje wartość liturgii; - przyporządkowuje postaci świętych do epok historycznych.	Katechizowany: - porównuje cechy Kościoła pierwotnego i współczesnego; - wyjaśnia, po co istnieją w Kościele symbole wiary; - omawia wkład Kościoła w dorobek średniowiecza; - wyjaśnia, na czym polegał „sukces” dążeń reformatorów Kościoła okresu odrodzenia; - uzasadnia możliwość pogodzenia poznania rozumowego z poznaniem wiary; - charakteryzuje, jak swoje posłannictwo widzi Kościół; - wymienia środki, które umożliwiają pełniejszą relację z Bogiem; - analizuje treści działu Mocni w Duchu.

V. Duch Święty jednoczy Kościół

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - wie, jakie jest pochodzenie Kościoła; - przedstawia, w jaki sposób może włączyć się w przywracanie jedności w Kościele; - wie, czemu ma służyć świętość Kościoła; - wylicza cechy powszechności Kościoła; - rozumie, dlaczego Kościół nazywany jest apostolskim; - wyjaśnia znaczenie dat: 1054, 1517; - charakteryzuje zasady działań ekumenicznych; - wyjaśnia, w jaki sposób może odkrywać prawdę o Kościele.	Katechizowany: - charakteryzuje etapy powstawania Kościoła; - wymienia czynniki jedności Kościoła; - wskazuje elementy świadczące o świętości Kościoła; - przedstawia dwa sposoby rozumienia Kościoła powszechnego; - opisuje, w czym najpełniej wyraża się apostolskość Kościoła; - rozróżnia wyznania chrześcijańskie; - określa oczekiwania Jezusa wobec Kościoła zawarte w Modlitwie Arcykapłańskiej; - wyznaje wiarę.	Katechizowany: - interpretuje teksty biblijne o pochodzeniu Kościoła; - tłumaczy, w jaki sposób realizuje się jedność Kościoła; - opisuje, na czym polega świętość Kościoła; - wyjaśnia, co wyraża wyznanie wiary w Kościół powszechny; - przedstawia różne rozumienia apostolskości Kościoła; - przedstawia cechy charakterystyczne dla poszczególnych wyznań chrześcijańskich; - formułuje modlitwę o jedność chrześcijan; - charakteryzuje przymioty Kościoła.	Katechizowany: - uzasadnia, że Kościół jest dziełem całej Trójcy Świętej; - wykazuje, po czym można poznać, że Kościół jest jeden; - wyjaśnia sens symbolu wiary: wierzę w święty Kościół; - uzasadnia, dlaczego wszyscy wierzący mają obowiązek szerzenia wiary; - przyjmuje odpowiedzialność za własne apostolstwo; - ukazuje, jakie są konsekwencje rozłamów w Kościele; - wymienia, jakie działania podejmują wyznania chrześcijańskie, aby osiągnąć porozumienie; - wyjaśnia znaczenie twierdzenia: Duch Święty jednoczy Kościół.

VI. Święty Wychowawca miłości

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - przytacza Jezusowe słowa wzywające do praktykowania miłości; - opowiada, jak praktykował miłość św. Maksymilian; - wie, czym jest post; - objaśnia treść czwartego przykazania Bożego; - podaje, na czym polega udział chrześcijanina w życiu społecznym; - ukazuje religijne znaczenie ludzkiej pracy; - wyjaśnia, dlaczego o miłości do ojczyzny mówimy w związku z czwartym przykazaniem; - przedstawia, jak Kościół rozumie tolerancję; - definiuje pojęcie kultury; - określa uczucia towarzyszące człowiekowi w spotkaniu z innymi ludźmi; - zna wskazania dotyczące chrześcijańskiego życia w miłości.	Katechizowany: - wyjaśnia sens przykazania miłości; - przedstawia czyny miłości św. brata Alberta; - wyjaśnia, czym jest jałmużna; - określa, jakie wskazania w odniesieniu do naszych relacji z najbliższymi daje Jezus; - formułuje zasady życia społecznego; - interpretuje teksty Kościoła mówiące o pracy; - rozumie, na czym polega miłość ojczyzny; - ukazuje troskę Kościoła o poszanowanie innych przekonań religijnych; - wyjaśnia związek kultury z Ewangelią; - dostrzega nowość nauki Jezusa w odniesieniu do nieprzyjaciół; - podaje, w jaki sposób uczniowie Jezusa mogą realizować zadania.	Katechizowany: - tłumaczy, od kogo możemy się uczyć prawdziwej miłości; - ukazuje, w jaki sposób bł. Matka Teresa z Kalkuty realizowała przykazanie miłości; - uzasadnia wartość intencji czynów miłości; - weryfikuje własną postawę wobec najbliższych;  tłumaczy, czym jest cywilizacja miłości; - wymienia cechy charakterystyczne pracy, zgodne z zamysłem Stwórcy; - wyjaśnia analogię pomiędzy miłością do rodziny i do ojczyzny; - tłumaczy, czym jest wolność religijna; - wykazuje, dlaczego kultura często czerpie inspirację z religii - zastanawia się nad swoją postawą wobec nieprzyjaciół; - interpretuje wskazania nauki społecznej Kościoła.	Katechizowany: - wyjaśnia, dlaczego Jezus mówi, że nie można jednocześnie miłować Jego i świata; - wskazuje możliwości kierowania się miłością; - analizuje, dlaczego Jezus zachęca do jałmużny i postu; - tłumaczy, dlaczego chrześcijanin ma wypełniać czwarte przykazanie; - charakteryzuje prawdziwie chrześcijańskie postawy ochrzczonych w społeczeństwie; - łączy swoją pracę z ofiarą Jezusa Chrystusa; - tłumaczy, na czym polega patriotyzm w rozumieniu chrześcijańskim; - określa granice tolerancji; - przyjmuje odpowiedzialność za poszanowanie kultury i troskę o jej rozwój; - uzasadnia potrzebę miłości nieprzyjaciół; - uzasadnia tytuł działu Święty wychowawca miłości.

VII. Świadkowie miłości

Ocena dopuszczająca	Ocena dostateczna	Ocena dobra	Ocena bardzo dobra
Katechizowany: - wyjaśnia, że narodzenie Jezusa wyznacza przełom w odmierzaniu czasu historycznego; - opisuje czyny Jezusa i reakcje ludzi na to, co Jezus czyni; - wylicza przyczyny zła; - określa, co Bóg czyni dla zagubionego człowieka; - bierze udział w niedzielnej Eucharystii; - podaje argumenty przemawiające za wyborem dobra.	Katechizowany: - charakteryzuje postać Jezusa; - rozumie, na czym polega bezpieczeństwo, jakie daje ludziom Jezus; - przedstawia pytania, jakie stawia człowiek, gdy spotyka się ze złem; - interpretuje opowiadanie o Zacheuszu; - przedstawia argumenty za niedzielnym uczestnictwem we Mszy Świętej; - podaje wskazania Chrystusa wobec chrześcijan zamieszczone w VII dziale.	Katechizowany: - uzasadnia, że w Jezusie spełnia się nasze zbawienie; - korzysta z darów sakramentalnych; - dostrzega możliwości pokonywania zła; - wyjaśnia, na czym polega pomoc Boga udzielana zagubionemu człowiekowi; - tłumaczy, dlaczego Kościół zobowiązuje chrześcijan do udziału w niedzielnej Eucharystii; - uzasadnia tytuł działu Świadkowie miłości.	Katechizowany: - tłumaczy, dlaczego Jezus jest ośrodkiem dziejów ludzkości; - analizuje teksty biblijne o bezpieczeństwie przyniesionym ludziom przez Jezusa; - wyjaśnia, dlaczego Jezus może wyzwolić nas od zła; - przyjmuje wsparcie od Boga i bliskich; - na podstawie tekstów Kościoła ukazuje wartość niedzieli; - wykazuje, dlaczego być świadkiem miłości to ważne zadanie dla chrześcijan.