Wymagania edukacyjne – Technologia informacyjna

(opracował: mgr Ryszard Janicki)

 

1.Zasady oceniania wynikają z przyjętego "Wewnątrzszkolnego Systemu Oceniania i dotyczą uczniów, którzy odbywają zajęcia z przedmiotu „Technologia informacyjna"

2. „Technologia informacyjna" jest przedmiotem o charakterze praktycznym, co spowodowało stworzenie szczególnych form oceniania wiedzy ucznia. Formy te będą opierać się na rozwiązywaniu problemów przez ucznia z wykorzystaniem komputera.

a) badanie kompetencji ucznia będzie odbywać się przy komputerze, uczeń wykonuje zadania korzystając z komputera i odpowiedniego oprogramowania,

b) zadania będą sprawdzały umiejętność:
- rozwiązywania problemów przy pomocy komputera,
- łączenia umiejętności praktycznej z wiedzą teoretyczną,
- podstawowych metod pracy przy komputerze,
- podstawowych pojęć i metod Technologii informacyjnej,
- znajomości mechanizmów wspólnych dla różnych programów

3. Głównymi formami wiedzy i umiejętności ucznia z przedmiotu – „Technologia informacyjna" są:
- prace wykonywane przez uczniów w toku lekcji - ocenianie bieżącej pracy ucznia na lekcji
- uczniowie pracujący w dwuosobowych grupach wcale nie muszą otrzymać tej samej oceny, na ostateczną ocenę będzie się składać nie tylko końcowy efekt, ale też ich indywidualny wkład w wykonywanie pracy,
- nauczyciel przy odbiorze pracy może zadać jeszcze kilka dodatkowych kontrolnych pytań uczniom lub zalecić powtórzenie pewnej czynności
- zróżnicowanie ocen w zespole dwuosobowym jest możliwe wtedy gdy jeden z uczniów posiada lepsze umiejętności oraz wiedzę
- w przypadku dłuższych zadań uczniowie mogą przechowywać efekty swojej pracy w komputerze i kontynuować zadanie na kolejnych zajęciach
- sprawdziany praktyczne, które odpowiadają założonym końcowym efektom:
- każdy uczeń ma prawo do otrzymania dodatkowych ocen, które może uzyskać wykonując i przygotowując referat na temat określony przez nauczyciela lub stworzy własny projekt pracy (po uzgodnieniu z nauczycielem)

Ocena semestralna nie jest średnią arytmetyczną z ocen cząstkowych.

- nauczyciel może wyciągnąć wobec ucznia konsekwencje gdy ten łamie lub nie przestrzega regulaminu szkolnej pracowni komputerowej (obniżenie oceny ze sprawowania).

 

Przykłady wymagań na poszczególne oceny szkolne

1. Źródła informacji i metody komunikacji

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Podaje kilka przykła­dów źródeł informacji. Uruchamia program edukacyjny i szuka in­formacji na zadany te­mat, np. w encyklopedii multimedialnej.

Wymienia kilka zasto­sowań Internetu. Wie, co to jest adres e-mail i strona WWW. Wchodzi na stronę o po­danym adresie. Wyszukuje informacje w Internecie wg proste­go hasła.

Porusza się po stronie WWW.

Redaguje i wysyła pros­ty list elektroniczny.

Wymienia przykłady usług i form działania opartych na technologii informacyjnej, np. e-banki, e-sklepy, e-na-uka.

Wie, jakie są podstawo­we zasady korzystania z oprogramowania kom­puterowego.

 

Określa pojęcia: techno­logia informacyjna, spo­łeczeństwo informacyj­ne.

Rozumie pojęcie: pro­gram multimedialny. Omawia znaczenie In­ternetu dla rozwoju włas­nego i rozwoju kraju. Szuka informacji w In­ternecie, konstruując zło­żone hasło.

Potrafi wymienić pod­stawowe zastosowania i możliwości Internetu. Redaguje, wysyła i od­biera listy elektroniczne. Dołącza załączniki do listu. Stosuje podstawo­we zasady netykiety. Zna inne sposoby komu-nikowania się przez Sieć. Potrafi skorzystać z jednej z nich, np. czat.

Potrafi omówić zalety i wady korzystania z różnych usług opar­tych na technologii in­formacyjnej.

Zna zasady prawne do­tyczące korzystania z cudzych materiałów.

 

Rozumie związki i za­leżności między infor­matyką a technologią informacyjną. Zna zagadnienia zwią­zane z korzystaniem z niewłaściwych źródeł informacji. Potrafi właściwie zawę­zić obszar poszukiwań, aby szybko odszukać informacje.

Potrafi szybko dotrzeć do strony ostatnio prze­glądanej.

Określa właściwości konta pocztowego. Dba o formę listu i jego pojemność.

Ozdabia listy, załączając rysunek, dodając tło. Przedstawia rozwój In-ternetu. Wymienia usłu­gi internetowe. Potrafi znaleźć interesu­jącą go grupę dyskusyj­ną i przejrzeć dyskusję na dany temat.

Potrafi omówić sposoby komunikacji z wykorzy­staniem telefonu komór­kowego, m.in. SMS-y. Rozumie znaczenie no­wych form działania, tzw. e-form. Potrafi zro­bić zakupy w e-sklepie.

Wie, co to jest licencja na program i wymienia jej rodzaje.

 

Poprawnie selekcjonuje wyszukane informacje. Potrafi korzystać ze źró­deł informacji w sposób wybiórczy. Dokonuje dokładnej klasyfikacji źródeł informacji.

Potrafi zastosować róż­ne narzędzia do wyszu­kiwania informacji. Prawidłowo porządkuje ważne strony w struk­turze folderów. Uzasadnia na przykła­dach zalety Internetu i zagrożenia, jakie przy­nosi.

Rozróżnia formy komu­nikowania się przez Sieć. Rozumie różnice mię­dzy bezpośrednią ko­munikacją typu czat a grupą dyskusyjną. Zapisuje się do grupy i uczestniczy w dyskusji.

Wie, jak komunikować się, wykorzystując In­ternet i telefon, także ko­mórkowy.

Wie, na czym polega wideokonferencja. Wyjaśnia    działanie e-banku.

Potrafi założyć własne konto.

Zna znaczenie podpisu elektronicznego.

Zna i stosuje w prakty­ce podstawowe zasady prawa i etyki dotyczące korzystania z Internetu i programów kompute­rowych.

 

Rozumie, w jakim kierunku postępuje rozwój źródeł infor­macji.

Sprawnie korzysta z możliwości róż­nych metod wyszuki­wania informacji.

Potrafi formułować własne wnioski i spo­strzeżenia dotyczące rozwoju Internetu, jego znaczenia dla różnych dziedzin go­spodarki i dla własne­go rozwoju. Potrafi fachowo oce­nić znaczenie techno­logii komunikacyjnej w przekazie informa­cji. Zna najnowsze osiągnięcia w tej dzie­dzinie.

Potrafi przedstawić własne wnioski z ana­lizy zalet i wad uza­leżniania różnych dziedzin życia od In­ternetu.

Rozumie zasady szy­frowania wiadomości. Potrafi przeprowa­dzić wideokonferen-cje (jeśli szkoła ma odpowiedni sprzęt).

Zna i potrafi interpre-tować ważniejsze przepisy prawa autor­skiego dotyczące ko­rzystania z różnych źródeł informacji i ochrony programów komputerowych.

 


 



 

2. Środki i narzędzia TI

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Wymienia części skła­dowe zestawu kompute­rowego.

Podaje przykłady urzą­dzeń zewnętrznych.Wy-mienia podstawowy ze­staw oprogramowania, który może być zainsta­lowany na komputerze.

Posługuje się kompute­rem i urządzeniami TI w podstawowym zakre­sie.

Zakłada własne foldery. Przemieszcza się po strukturze folderów. Drukuje własne prace.

Wie, co to jest sieć komputerów i dlaczego komputery łączy się w sieć.

Potrafi uporządkować swoje pliki, przenosząc czy kopiując do odpo­wiednich folderów. Kopiuje pliki na dys­kietkę.

Sprawdza, czy na dysku twardym lub na dyskiet­ce nie ma wirusów.

 

Określa pojęcia: środki i narzędzia technologii informacyjnej. Omawia ogólne prze­znaczenie urządzeń TI. Podaje przykłady urzą­dzeń.

Zna rodzaje programów komputerowych i potra­fi określić ich przezna­czenie.

Posługuje się skanerem. Wie, co to znaczy zain­stalować i odin stalować program.

Potrafi określić, ile wol­nego miejsca jest na dysku.

Wie, co jest potrzebne, aby mieć dostęp do In-ternetu.

Wymienia sposoby pod­łączenia się do Inter-netu.

Omawia przyczyny utra-ty danych. Rozumie znaczenie ochrony da­nych.

Potrafi spakować i roz­pakować pliki.

Potrafi określić funkcje i podstawowe parame­try urządzeń TI. Omawia rodzaje pamię­ci masowych. Zauważa podobieństwa w działaniu programów. Rozumie rolę systemu operacyjnego. Wymie­nia popularne systemy.

Potrafi zainstalować pro­gram komputerowy. Zna narzędzia potrzeb­ne do utrzymania po­rządku na komputerze. Potrafi przeprowadzić standardowy test kom­putera.

Wymienia podstawowe klasy sieci. Rozumie po­jęcie logowania się do sieci.

Samodzielnie zakłada konto e-mail. Wie, jak podłączyć się do Inter-netu.

Charakteryzuje ogólnie strukturę Internetu. Wymienia sposoby pod­łączenia się do Inter­netu.

Tworzy profil użytkow­nika. Wyjaśnia, jakie szkody mogą wyrządzić wirusy oraz jakie zagro­żenia wynikają z faktu podłączenia komputera do Internetu.

Przedstawia ogólnie eta­py rozwoju urządzeń i środków TI

Wymienia podstawowe układy mieszczące się na płycie głównej. Charak­teryzuje ich parametry. Wie, w jakim celu two­rzy się partycje na dys­ku twardym. Potrafi omówić działa­nie aparatu i kamery cy­frowej .

Potrafi scharakteryzo­wać różne systemy ope­racyjne.

Instaluje sterowniki urzą­dzeń.

Dba o prawidłowe funk­cjonowanie komputera, przeprowadzając wszyst­kie niezbędne testy.

Omawia podstawowe sposoby łączenia kom­puterów w sieć. Samodzielnie konfigu-ruje połączenie interne-towe.

Wie, co to jest protokół sieciowy TPC/IP. Potrafi udostępniać za­soby komputera. Rozumie system domen. Charakteryzuje szcze­gółowo sposoby dostę­pu do Internetu.

Archiwizuje dane na nośnikach zewnętrz­nych. Instaluje odpo­wiednie oprogramowa­nie do ochrony zasobów komputera.

Ocenia rozwój urządzeń i środków TI. Formułuje własne wnio­ski i opinie.

Potrafi dobrać pełną konfiguracje sprzętu i oprogramowania do danego zastosowania. Potrafi posłużyć się aparatem i kamerą cyfrową - przenieść zdjęcia, filmy do pa­mięci komputera. Dokonuje analizy po­równawczej różnych systemów operacyj­nych.

Radzi sobie z niektó­rymi problemami związanymi z wadli­wym działaniem sprzętu.

Potrafi przyspieszyć działanie komputera, rozszerzyć pamięć RAM.

Potrafi korzystać z za­awansowanych pro­gramów, np. Edytor Rejestru.

Opisuje szczegółowo drogę pakietu danych w Internecie. Potrafi mapować za­soby komputera. Wie, co to jest maska podsieci.

Potrafi użyć program Kopia zapasowa. Potrafi reinstalować system operacyjny.

Zna najnowsze osią­gnięcia w dziedzinie rozwoju urządzeń TI. Potrafi dokonać ana­lizy porównawczej tego rozwoju na prze­strzeni ostatnich lat.

 



3. Metody opracowywania złożonych dokumentów tekstowych, w tym grafiki

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Poprawnie stosuje wy­różnienia w tekście, ko­rzystając ze zmian para­metrów czcionki.

Wykonuje podstawowe operacje blokowe na tekście - kopiowanie, wycinanie, wklejanie.

Wstawia tabelę i wyko­nuje podstawowe opera­cje na jej komórce. Zapisuje dokument w pliku w folderze do­myślnym.

Włącza rysunek do tek­stu, stosując wybraną przez siebie metodę. Potrafi wykonać podsta­wowe operacje na wsta­wionym rysunku.

Ozdabia tekst gotowymi rysunkami, obiektami z galerii edytorów tek­stu. Wykorzystuje auto-kształty dostępne w edy­torze.

 

Planuje układ dokumentu. Dostosowuje formę tek­stu do jego przeznacze­nia.

Właściwie dzieli tekst na akapity.

Zna podstawowe zasady redagowania tekstu. Poprawia tekst, wyko­rzystując możliwości wy­szukiwania i zamiany znaków, słownik, syno­nimy.

Stosuje tabulację i wcię­cia.

Wykorzystuje  edytor równań do pisania pro­stych wzorów. Potrafi podzielić tekst na kolumny.

Stosuje automatyczną numerację i wypunkto-

Formatuje rysunek (obiekt) wstawiony do tekstu. Zmienia jego rozmiary. Oblewa teks­tem lub stosuje inny układ rysunku wzglę­dem tekstu. Grupuje wstawione obiekty.

Zmienia parametry stro­ny - ustawienia margi­nesów, orientację strony, rozmiar papieru. Znajduje błędy redak­cyjne w tekście. Stosuje różne typy tabu­latorów, potrafi zmienić ich ustawienia w całym tekście.

Stosuje konspekty nu­merowane.

Wykonuje konwersję tekstu na tabelę i od­wrotnie.

Zna podstawowe zasady pracy z długim tekstem (redaguje nagłówek, stopkę wstawia numery stron).

Redaguje wzory mate­matyczne zawierające znak Ó, kreskę ułamko­wą.

Zapisuje plik w dowol­nym formacie.

Wstawia dowolne obiek­ty do tekstu. Rozumie mechanizmy wstawiania obiektów (osadzenie, połączenie).

Wykorzystuje podsta­wowe możliwości edy­tora grafiki do obróbki rysunku.

Zapisuje plik graficzny w wybranym formacie.

Potrafi stosować różne style tekstu.

Pracuje z długim doku­mentem, tworzy spis treści.

Stosuje przypisy. Tworzy dowolne wzory, wykorzystując edytor równań.

Umieszcza własne przy­ciski w pasku narzędzi. Tworzy skróty. Wie, w jakim celu sto­suje się twardy podział wiersza i strony. Samodzielnie wyszuku­je opcje menu potrzeb­ne do rozwiązania do­wolnego problemu. Potrafi zmienić układ klawiatury w celu napi­sania wypracowania w innym języku.

Przygotowuje tekst za­wierający informacje z różnych źródeł, np. Internetu.

Umieszcza w tekście dowolne obiekty i odpo­wiednio je formatuje. Rozumie działanie me­chanizmu „łącz z pli­kiem".

Sprawnie korzysta ze skanera.

Rozumie, co to jest roz­dzielczość.

Rozróżnia rodzaje grafi­ki: wektorowa, rastrowa. Potrafi zastosować od­powiedni format pliku graficznego.

Tworzy własne style tekstu.

Korzysta z podziału tekstu na sekcje. Potrafi utworzyć włas­ne makro.

Potrafi umieścić tytu­ły rozdziałów ze spi­su treści w nagłówku.

Przygotowuje profes­jonalny tekst - pismo, sprawozdanie, z za­chowaniem wszyst­kich zasad redagowa­nia i formatowania tekstów.

Potrafi zeskanować tekst i przetworzyć go do postaci znakowej.

Potrafi samodzielnie odszukać możliwości edytora grafiki i wy­korzystać je do ob­róbki rysunku.

Dba o rozmiar pliku, gdy wstawia różne obiekty.

Wie, w jakim forma­cie powinien być za­pisany.

 



 

4. Metody organizacji w bazach danych

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Podaje przykłady baz danych ze swojego oto­czenia, np. szkolny se­kretariat, biblioteka, wypożyczalnia kaset wideo, obsługa zawo­dów sportowych.

Na przykładzie gotowe­go pliku omawia struk­turę bazy, określa, jakie informacje są w niej pa­miętane.

Potrafi zaktualizować dane w wybranym re­kordzie i dopisać nowy rekord.

Potrafi wyświetlić wy­nik gotowego zapytania i przejrzeć przygotowa­ny raport.

 

 

Omawia narzędzia TI przeznaczone do tworze­nia baz danych.

Rozumie metody organi­zacji informacji w bazach danych.

Wyjaśnia pojęcia rekordu i typu danych. Potrafi ustalić porządek malejący lub rosnący w bazie według kluczy podanych przez nauczy­ciela.

Zna metody wyszuki­wania informacji w ba­zach danych. Rozumie sposoby pre­zentacji informacji w bazie.

Prezentuje informacje, korzystając z przygoto­wanych raportów.

Rozumie, co oznacza przetwarzanie danych w bazach danych.

Określa typy danych.

Wykonuje podstawowe operacje na rekordach danych: sortuje, redagu­je, dodaje nowe.

Tworzy własne zapyta­nia z jednej tabeli.

Na podstawie przygo­towanych formularzy wprowadza i aktualizu­je dane.

Wie, do czego służy for­mularz i raport. Drukuje raporty.

Potrafi uzasadnić, dla­czego warto umieszczać dane w kilku tabelach połączonych relacją.

Rozumie pojęcie relacji.

Rozumie, czym się róż­ni sortowanie od indek­sowania. Wskazuje róż­nice na konkretnych przykładach.

Tworzy złożone zapyta­nia.

Przygotowuje nowe ra­porty na podstawie wcześniej przygotowa­nych zapytań.

Umieszcza w raporcie podsumowania, określa dane statystyczne (mini­mum, maksimum), po­rządkuje dane w rapor­cie według zadanych kryteriów.

Potrafi samodzielnie zaprojektować relacyj­ną bazę danych (skła­dającą się z dwóch ta­bel).

Ustala typy pól. Projektuje wygląd for­mularzy.

Tworzy złożone kwe­rendy.

Planuje i projektuje ra­porty, w tym raporty w postaci wykresów.

Potrafi budować złożone kwerendy z dwóch lub większej liczby tabel połączo­nych.


 




 



5. Metody stosowania Tl w rozwiązywaniu problemów z różnych dziedzin nauki

i życia codziennego

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Zna podstawowe zasto­sowania arkusza kalku­lacyjnego.

Zna zasadę adresowania względnego. Potrafi zaznaczyć zada­ny blok komórek. Ustawia liczbowy for­mat danych. Samodzielnie pisze for­mułę wykonującą jedno z czterech podstawo­wych działań arytme­tycznych (dodawanie, odejmowanie, mnoże­nie, dzielenie). Potrafi zastosować ko­piowanie i wklejanie formuł.

Korzysta z kreatora wy­kresów do utworzenia prostego wykresu.

Zapisuje utworzony ar­kusz we wskazanym folderze docelowym.

Potrafi wymienić moż­liwości aparatu i kame­ry cyfrowej.

 

Rozróżnia zasady adreso­wania. Potrafi tworzyć formuły wykonujące bar­dziej zaawansowane obli­czenia (potęgowanie, pier­wiastkowanie, z zastoso­waniem nawiasów). Korzysta z opcji wstawia­nia funkcji.

Tworzy wykres składają­cy się z wielu serii danych, dodając do niego odpo­wiednie opisy. Potrafi zastosować nume­rowanie stron w doku­mencie. Potrafi wstawić nagłówek. Ustawia inne formaty danych poza licz­bowym.

Zna najważniejsze zasady bezpieczeństwa przy otwieraniu dokumentów zawierających makra.

Przygotowuje dokument arkusza kalkulacyjnego do wydruku (dostosowu­je orientację strony, usta­wia marginesy, ustala po­dział stron oraz dopaso­wuje dokument do stro­ny).

Wie, że z komputera można wysłać faks. Wczytuje do kompute­ra zdjęcie wykonane aparatem cyfrowym według wskazówek na­uczyciela.

Potrafi wysłać zdjęcie w formie załącznika do listu e-mail.

Zna ograniczenia po­jemnościowe plików wysyłanych jako załącz­niki do listów e-mail.

Zna zastosowania naj­ważniejszych funkcji wbudowanych w ar­kusz.

Zna zastosowania róż­nych typów wykresów. Potrafi narysować wy­kres wybranej funkcji matematycznej. Umie rozwiązywać rów­nania z jedną niewiado­mą za pomocą arkusza. Potrafi wstawić nagłó­wek niestandardowy. Potrafi ustawić druko­wanie nagłówków ko­lumn dla tabeli kilku-stronicowej. Stosuje blokowanie okie­nek przy pracy z dużą tabelą. Sortuje listę alfa­betycznie według poje­dynczego kryterium. Automatycznie nume­ruje listę.

Potrafi wstawić długi tekst do komórki. Stosuje autoformatowa-

Pod kierunkiem nauczy­ciela wysyła faks z kom­putera.

Poprawnie redaguje i wy­syła list e-mail z kilko­ma załącznikami. Przestrzega zasad doty­czących objętości prze­syłanych załączników, Posługuje się programem do zgrywania muzyki na dysk twardy. Potrafi wykonać zdjęcie aparatem cyfrowym. Posługuje się progra­mem do odtwarzania muzyki z komputera.

Wie, jak używać arku­sza przy rozwiązywaniu zadań szkolnych (prze­de wszystkim z mate­matyki i fizyki). Potrafi układać rozbu­dowane formuły z za­stosowaniem funkcji warunkowych.

Stosuje elementy for­mularzy w celu ułatwie­nia obsługi przygotowy­wanych arkuszy. Potrafi stosować filtry, selekcjonować dane na podstawie zaawansowa­nych kryteriów. Potrafi rejestrować ma­kra, stosować je w celu uproszczenia często po­wtarzanych czynności.

Samodzielnie wysyła faks z komputera. Potrafi zainstalować z płyty instalacyjnej program do faksowania oraz sterownik drukarki. Dokonuje obróbki zdjęć. Wie, jak korzystać z ra­dia i telewizji za pomo­cą komputera.

Umie pisać własne makra (edytując kod źródłowy). Potrafi wykorzysty­wać zaawansowane elementy formularzy, np. listy, przyciski opcji, pokrętła.

Potrafi przeprowa­dzić analizę przykła­dowego problemu i opracować właści­wy algorytm obliczeń

Zna działanie i zasto­sowanie większości funkcji dostępnych w arkuszu.

Potrafi samodzielnie opracować pod względem dźwięko­wym i graficznym film nakręcony za pomocą kamery cy­frowej.

Potrafi wykonać al­bum elektroniczny zawierający odpo­wiednio opracowane zdjęcia wykonane aparatem cyfrowym.


6. Metody prezentacji z wykorzystaniem technologii informacyjnej

dopuszczający

dostateczny

dobry

bardzo dobry

celujący

Prezentacja w Sieci

Rozumie działanie prze­glądarki WWW. Wie, w jaki sposób są zbudowane      strony WWW.

Zna najważniejsze na­rzędzia do tworzenia stron.

Wie, na czym polega tworzenie strony.

 

Potrafi przygotować prostą stronę, używając dowolnego edytora gra­ficznego.

Umie tworzyć akapity i wymuszać podział wier­sza, dodawać nagłówki do tekstu, zmieniać krój i wielkość czcionki. Wie, jak wstawiać linie rozdzielające. Umie wstawiać hiperłą-cza, korzystać z kotwic. Rozumie strukturę pli­ków HTML.

Potrafi tworzyć proste strony w języku HTML, używając edytora tek­stowego.

Zna funkcje i zastoso­wanie najważniejszych znaczników HTML. Potrafi wstawiać obraz­ki do utworzonych stron, dostosowywać ich para­metry (np. oblewanie tekstem).

Umie tworzyć listy wy­punktowane i numero­wane. Zna nazewnictwo kolorów.

Umie wstawiać tabele do tworzonych stron i je formatować. Publikuje utworzone strony w Internecie, ko­rzystając z protokołu FTP.

Wie, jak dostosowywać nagłówki META strony, aby polskie znaki wy­świetlały się poprawnie. Wie, jak umieścić na utworzonej stronie licz­nik odwiedzin.

Zna zagadnienia do­tyczące promowania stron WWW. Potrafi stworzyć włas­ny, rozbudowany ser­wis WWW i przygo­tować go w taki spo­sób, żeby wyglądał estetycznie i zachęcał do odwiedzin. Zna większość znacz­ników HTML. Potrafi wstawiać do utworzonych stron proste skrypty napisa­ne w języku Java-Script.

Prezentacje w innych programach

Zna podstawowe zasady tworzenia prezentacji. Tworzy prezentację składającą się z kilku slajdów z zastosowa­niem animacji niestan­dardowych.

Stosuje tło we wszyst­kich slajdach. Wstawia do slajdu tekst, kliparty, grafikę. Zapisuje prezentację we wskazanym folderze docelowym. Potrafi uruchomić po­kaz slajdów.

 

Zmienia kolejność slaj­dów.

Usuwa niepotrzebne slajdy.

Potrafi wstawić nowy slajd.

Ustawia przejścia po­szczególnych slajdów. Wie, do czego służą po­szczególne widoki slaj­dów.

Potrafi ustawić inne tło dla każdego slajdu. Wstawia do slajdu wy­kresy, tabele, równania matematyczne, efekty dźwiękowe.

Pracuje z widokami slaj­dów.

Wstawia dźwięki z pli­ków spoza listy standar­dowej.

Stosuje podkład mu­zyczny do prezentacji.

Stosuje hiperłącza.

Potrafi zastosować sche­mat organizacyjny.

Potrafi przygotować prezentację do publika­cji w Internecie.

Potrafi samodzielnie zaprojektować i przy­gotować multime-dialną prezentację na wybrany temat, ce­chującą się ciekawym ujęciem zagadnienia, interesującym ukła­dem slajdów. Stosuje wszystkie ele­menty podane w wy­maganiach na oceny